११. दुतियनागविमानवत्थु

९६८. ‘‘महन्तं नागं अभिरुय्ह, सब्बसेतं गजुत्तमं;

वना वनं अनुपरियासि, नारीगणपुरक्खतो;

ओभासेन्तो दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

९६९. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

९७१. सो देवपुत्तो अत्तमनो, वङ्गीसेनेव पुच्छितो;

पञ्हं पुट्ठो वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.

९७२. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूतो, उपासको चक्खुमतो अहोसिं;

पाणातिपाता विरतो अहोसिं, लोके अदिन्नं परिवज्जयिस्सं.

९७३. ‘‘अमज्जपो नो च मुसा अभाणिं [अभासिं (सी. क.)], सकेन दारेन च तुट्ठो अहोसिं;

अन्नञ्च पानञ्च पसन्नचित्तो, सक्कच्च दानं विपुलं अदासिं.

९७४. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति.

दुतियनागविमानं एकादसमं.