१. मञ्जिट्ठकविमानवत्थु

६८९. ‘‘मञ्जिट्ठके [मञ्जेट्ठके (सी.)] विमानस्मिं, सोण्णवालुकसन्थते [सोवण्णवालुकसन्थते (स्या. पी.), सोवण्णवालिकसन्थते (क.)];

पञ्चङ्गिके तुरियेन [तुरियेन (सी. स्या. पी.)], रमसि सुप्पवादिते.

६९०. ‘‘तम्हा विमाना ओरुय्ह, निम्मिता रतनामया;

ओगाहसि सालवनं, पुप्फितं सब्बकालिकं.

६९१. ‘‘यस्स यस्सेव सालस्स, मूले तिट्ठसि देवते;

सो सो मुञ्चति पुप्फानि, ओनमित्वा दुमुत्तमो.

६९२. ‘‘वातेरितं सालवनं, आधुतं [आधूतं (सी.)] दिजसेवितं;

वाति गन्धो दिसा सब्बा, रुक्खो मञ्जूसको यथा.

६९३. ‘‘घायसे तं सुचिगन्धं, रूपं पस्ससि अमानुसं;

देवते पुच्छिताचिक्ख, किस्स कम्मस्सिदं फल’’न्ति.

६९४. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, दासी अयिरकुले [अय्यिरकुले (स्या. क.)] अहुं;

बुद्धं निसिन्नं दिस्वान, सालपुप्फेहि ओकिरिं.

६९५. ‘‘वटंसकञ्च सुकतं, सालपुप्फमयं अहं;

बुद्धस्स उपनामेसिं, पसन्ना सेहि पाणिभि.

६९६. ‘‘ताहं कम्मं करित्वान, कुसलं बुद्धवण्णितं;

अपेतसोका सुखिता, सम्पमोदामनामया’’ति.

मञ्जिट्ठकविमानं पठमं.