२. पभस्सरविमानवत्थु

६९७. ‘‘पभस्सरवरवण्णनिभे, सुरत्तवत्थवसने [वत्थनिवासने (सी. स्या.)];

महिद्धिके चन्दनरुचिरगत्ते, का त्वं सुभे देवते वन्दसे ममं.

६९८. ‘‘पल्लङ्को च ते महग्घो, नानारतनचित्तितो रुचिरो;

यत्थ त्वं निसिन्ना विरोचसि, देवराजारिव नन्दने वने.

६९९. ‘‘किं त्वं पुरे सुचरितमाचरी भद्दे, किस्स कम्मस्स विपाकं;

अनुभोसि देवलोकस्मिं, देवते पुच्छिताचिक्ख;

किस्स कम्मस्सिदं फल’’न्ति.

७००. ‘‘पिण्डाय ते चरन्तस्स, मालं फाणितञ्च अददं भन्ते;

तस्स कम्मस्सिदं विपाकं, अनुभोमि देवलोकस्मिं.

७०१. ‘‘होति च मे अनुतापो, अपरद्धं [अपराधं (स्या.)] दुक्खितञ्च [दुक्कटञ्च (सी.)] मे भन्ते;

साहं धम्मं नास्सोसिं, सुदेसितं धम्मराजेन.

७०२. ‘‘तं तं वदामि भद्दन्ते, ‘यस्स मे अनुकम्पियो कोचि;

धम्मेसु तं समादपेथ’, सुदेसितं धम्मराजेन.

७०३. ‘‘येसं अत्थि सद्धा बुद्धे, धम्मे च सङ्घरतने;

ते मं अतिविरोचन्ति, आयुना यससा सिरिया.

७०४. ‘‘पतापेन वण्णेन उत्तरितरा,

अञ्ञे महिद्धिकतरा मया देवा’’ति;

पभस्सरविमानं दुतियं.