९. विसालक्खिविमानवत्थु

६६६. ‘‘का नाम त्वं विसालक्खि [विसालक्खी (स्या.)], रम्मे चित्तलतावने;

समन्ता अनुपरियासि, नारीगणपुरक्खता [पुरक्खिता (स्या. क.)].

६६७. ‘‘यदा देवा तावतिंसा, पविसन्ति इमं वनं;

सयोग्गा सरथा सब्बे, चित्रा होन्ति इधागता.

६६८. ‘‘तुय्हञ्च इध पत्ताय, उय्याने विचरन्तिया;

काये न दिस्सती चित्तं, केन रूपं तवेदिसं;

देवते पुच्छिताचिक्ख, किस्स कम्मस्सिदं फल’’न्ति.

६६९. ‘‘येन कम्मेन देविन्द, रूपं मय्हं गती च मे;

इद्धि च आनुभावो च, तं सुणोहि पुरिन्दद.

६७०. ‘‘अहं राजगहे रम्मे, सुनन्दा नामुपासिका;

सद्धा सीलेन सम्पन्ना, संविभागरता सदा.

६७१. ‘‘अच्छादनञ्च भत्तञ्च, सेनासनं पदीपियं;

अदासिं उजुभूतेसु, विप्पसन्नेन चेतसा.

६७२. ‘‘चातुद्दसिं [चतुद्दसिं (पी. क.)] पञ्चदसिं, या च पक्खस्स अट्ठमी;

पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं.

६७३. ‘‘उपोसथं उपवसिस्सं, सदा सीलेसु संवुता;

सञ्ञमा संविभागा च, विमानं आवसामहं.

६७४. ‘‘पाणातिपाता विरता, मुसावादा च सञ्ञता;

थेय्या च अतिचारा च, मज्जपाना च आरका.

६७५. ‘‘पञ्चसिक्खापदे रता, अरियसच्चान कोविदा;

उपासिका चक्खुमतो, गोतमस्स यसस्सिनो.

६७६. ‘‘तस्सा मे ञातिकुला दासी [ञातिकुलं आसी (स्या. क.)], सदा मालाभिहारति;

ताहं भगवतो थूपे, सब्बमेवाभिरोपयिं.

६७७. ‘‘उपोसथे चहं गन्त्वा, मालागन्धविलेपनं;

थूपस्मिं अभिरोपेसिं, पसन्ना सेहि पाणिभि.

६७८. ‘‘तेन कम्मेन देविन्द, रूपं मय्हं गती च मे;

इद्धी च आनुभावो च, यं मालं अभिरोपयिं.

६७९. ‘‘यञ्च सीलवती आसिं, न तं ताव विपच्चति;

आसा च पन मे देविन्द, सकदागामिनी सिय’’न्ति.

विसालक्खिविमानं नवमं.