४. चण्डालिविमानवत्थु

१९५. ‘‘चण्डालि वन्द पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो;

तमेव [तवेव (सी.)] अनुकम्पाय, अट्ठासि इसिसत्तमो [इसिसुत्तमो (सी.)].

१९६. ‘‘अभिप्पसादेहि मनं, अरहन्तम्हि तादिनि [तादिने (स्या. क.)];

खिप्पं पञ्जलिका वन्द, परित्तं तव जीवित’’न्ति.

१९७. चोदिता भावितत्तेन, सरीरन्तिमधारिना;

चण्डाली वन्दि पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो.

१९८. तमेनं अवधी गावी, चण्डालिं पञ्जलिं ठितं;

नमस्समानं सम्बुद्धं, अन्धकारे पभङ्करन्ति.

१९९. ‘‘खीणासवं विगतरजं अनेजं, एकं अरञ्ञम्हि रहो निसिन्नं;

देविद्धिपत्ता उपसङ्कमित्वा, वन्दामि तं वीर महानुभाव’’न्ति.

२००. ‘‘सुवण्णवण्णा जलिता महायसा, विमानमोरुय्ह अनेकचित्ता;

परिवारिता अच्छरासङ्गणेन [अच्छरानं गणेन (सी.)], का त्वं सुभे देवते वन्दसे मम’’न्ति.

२०१. ‘‘अहं भद्दन्ते चण्डाली, तया वीरेन [थेरेन (क.)] पेसिता;

वन्दिं अरहतो पादे, गोतमस्स यसस्सिनो.

२०२. ‘‘साहं वन्दित्वा [वन्दित्व (सी.)] पादानि, चुता चण्डालयोनिया;

विमानं सब्बतो भद्दं, उपपन्नम्हि नन्दने.

२०३. ‘‘अच्छरानं सतसहस्सं, पुरक्खत्वान [पुरक्खित्वा मं (स्या. क.)] तिट्ठति;

तासाहं पवरा सेट्ठा, वण्णेन यससायुना.

२०४. ‘‘पहूतकतकल्याणा, सम्पजाना पटिस्सता [पतिस्सता (सी. स्या.)];

मुनिं कारुणिकं लोके, तं भन्ते वन्दितुमागता’’ति.

२०५. इदं वत्वान चण्डाली, कतञ्ञू कतवेदिनी;

वन्दित्वा अरहतो पादे, तत्थेवन्तरधायथाति [तत्थेवन्तरधायतीति (स्या. क.)].

चण्डालिविमानं चतुत्थं.