४. चण्डालिविमानवत्थु
१९५. ‘‘चण्डालि वन्द पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो;
तमेव [तवेव (सी.)] अनुकम्पाय, अट्ठासि इसिसत्तमो [इसिसुत्तमो (सी.)].
१९६. ‘‘अभिप्पसादेहि मनं, अरहन्तम्हि तादिनि [तादिने (स्या. क.)];
खिप्पं पञ्जलिका वन्द, परित्तं तव जीवित’’न्ति.
१९७. चोदिता भावितत्तेन, सरीरन्तिमधारिना;
चण्डाली वन्दि पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो.
१९८. तमेनं अवधी गावी, चण्डालिं पञ्जलिं ठितं;
नमस्समानं सम्बुद्धं, अन्धकारे पभङ्करन्ति.
१९९. ‘‘खीणासवं विगतरजं अनेजं, एकं अरञ्ञम्हि रहो निसिन्नं;
देविद्धिपत्ता उपसङ्कमित्वा, वन्दामि तं वीर महानुभाव’’न्ति.
२००. ‘‘सुवण्णवण्णा जलिता महायसा, विमानमोरुय्ह अनेकचित्ता;
परिवारिता अच्छरासङ्गणेन [अच्छरानं गणेन (सी.)], का त्वं सुभे देवते वन्दसे मम’’न्ति.
२०१. ‘‘अहं भद्दन्ते चण्डाली, तया वीरेन [थेरेन (क.)] पेसिता;
वन्दिं अरहतो पादे, गोतमस्स यसस्सिनो.
२०२. ‘‘साहं वन्दित्वा [वन्दित्व (सी.)] पादानि, चुता चण्डालयोनिया;
विमानं सब्बतो भद्दं, उपपन्नम्हि नन्दने.
२०३. ‘‘अच्छरानं सतसहस्सं, पुरक्खत्वान [पुरक्खित्वा मं (स्या. क.)] तिट्ठति;
तासाहं पवरा सेट्ठा, वण्णेन यससायुना.
२०४. ‘‘पहूतकतकल्याणा, सम्पजाना पटिस्सता [पतिस्सता (सी. स्या.)];
मुनिं कारुणिकं लोके, तं भन्ते वन्दितुमागता’’ति.
२०५. इदं वत्वान चण्डाली, कतञ्ञू कतवेदिनी;
वन्दित्वा अरहतो पादे, तत्थेवन्तरधायथाति [तत्थेवन्तरधायतीति (स्या. क.)].
चण्डालिविमानं चतुत्थं.