२. चित्तलतावग्गो
१. दासिविमानवत्थु
१५७. ‘‘अपि सक्कोव देविन्दो, रम्मे चित्तलतावने;
समन्ता अनुपरियासि, नारीगणपुरक्खता;
ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.
१५८. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;
उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.
१५९. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;
केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.
१६०. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;
पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.
१६१. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, दासी अहोसिं परपेस्सिया [परपेसिया (क.)] कुले.
१६२. ‘‘उपासिका चक्खुमतो, गोतमस्स यसस्सिनो;
तस्सा मे निक्कमो आसि, सासने तस्स तादिनो.
१६३. ‘‘कामं भिज्जतुयं कायो, नेव अत्थेत्थ सण्ठनं [सन्थनं (सी. स्या. पी.)];
सिक्खापदानं पञ्चन्नं, मग्गो सोवत्थिको सिवो.
१६४. ‘‘अकण्टको अगहनो, उजु सब्भि पवेदितो;
निक्कमस्स फलं पस्स, यथिदं पापुणित्थिका.
१६५. ‘‘आमन्तनिका रञ्ञोम्हि, सक्कस्स वसवत्तिनो;
सट्ठि तुरिय [तुरिय (सी. स्या. पी.)] सहस्सानि, पटिबोधं करोन्ति मे.
१६६. ‘‘आलम्बो गग्गरो [गग्गमो (स्या.), भग्गरो (क.)] भीमो [भिम्मो (क.)], साधुवादी च संसयो;
पोक्खरो च सुफस्सो च, विणामोक्खा [विलामोक्खा (क.)] च नारियो.
१६७. ‘‘नन्दा चेव सुनन्दा च, सोणदिन्ना सुचिम्हिता [सुचिम्भिका (स्या.)];
अलम्बुसा मिस्सकेसी च, पुण्डरीकाति दारुणी.
१६८. ‘‘एणीफस्सा सुफस्सा च, सुभद्दा मुदुवादिनी;
एता चञ्ञा च सेय्यासे, अच्छरानं पबोधिका.
१६९. ‘‘ता मं कालेनुपागन्त्वा, अभिभासन्ति देवता;
हन्द नच्चाम गायाम, हन्द तं रमयामसे.
१७०. ‘‘नयिदं अकतपुञ्ञानं, कतपुञ्ञानमेविदं;
असोकं नन्दनं रम्मं, तिदसानं महावनं.
१७१. ‘‘सुखं अकतपुञ्ञानं, इध नत्थि परत्थ च;
सुखञ्च कतपुञ्ञानं, इध चेव परत्थ च.
१७२. ‘‘तेसं सहब्यकामानं, कत्तब्बं कुसलं बहुं;
कतपुञ्ञा हि मोदन्ति, सग्गे भोगसमङ्गिनो’’ति.
दासिविमानं पठमं.
२. लखुमाविमानवत्थु
१७३. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;
ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.
१७४. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;
उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.
१७५. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;
केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.
१७६. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;
पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.
१७७. ‘‘केवट्टद्वारा निक्खम्म, अहु मय्हं निवेसनं;
तत्थ सञ्चरमानानं, सावकानं महेसिनं.
१७८. ‘‘ओदनं कुम्मासं [साकं (सी.)] डाकं, लोणसोवीरकञ्चहं;
अदासिं उजुभूतेसु, विप्पसन्नेन चेतसा.
१७९. ‘‘चातुद्दसिं पञ्चदसिं, या च पक्खस्स अट्ठमी;
पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं.
१८०. ‘‘उपोसथं उपवसिस्सं, सदा सीलेसु संवुता;
सञ्ञमा संविभागा च, विमानं आवसामहं.
१८१. ‘‘पाणातिपाता विरता, मुसावादा च सञ्ञता;
थेय्या च अतिचारा च, मज्जपाना च आरका.
१८२. ‘‘पञ्चसिक्खापदे रता, अरियसच्चान कोविदा;
उपासिका चक्खुमतो, गोतमस्स यसस्सिनो.
१८३. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे… वण्णो च मे सब्बदिसा पभासतीति.
‘‘मम च, भन्ते, वचनेन भगवतो पादे सिरसा वन्देय्यासि – ‘लखुमा नाम,भन्ते,उपासिका भगवतो पादे सिरसा वन्दती’ति. अनच्छरियं खो पनेतं, भन्ते, यं मं भगवा अञ्ञतरस्मिं सामञ्ञफले ब्याकरेय्य [ब्याकरेय्याति (?)]. तं भगवा सकदागामिफले ब्याकासी’’ति.
लखुमाविमानं दुतियं.
३. आचामदायिकाविमानवत्थु
१८५. ‘‘पिण्डाय ते चरन्तस्स, तुण्हीभूतस्स तिट्ठतो;
दलिद्दा कपणा नारी, परागारं अपस्सिता [अवस्सिता (सी.)].
१८६. ‘‘या ते अदासि आचामं, पसन्ना सेहि पाणिभि;
सा हित्वा मानुसं देहं, कं नु सा दिसतं गता’’ति.
१८७. ‘‘पिण्डाय मे चरन्तस्स, तुण्हीभूतस्स तिट्ठतो;
दलिद्दा कपणा नारी, परागारं अपस्सिता.
१८८. ‘‘या मे अदासि आचामं, पसन्ना सेहि पाणिभि;
सा हित्वा मानुसं देहं, विप्पमुत्ता इतो चुता.
१८९. ‘‘निम्मानरतिनो नाम, सन्ति देवा महिद्धिका;
तत्थ सा सुखिता नारी, मोदताचामदायिका’’ति.
१९०. ‘‘अहो दानं वराकिया, कस्सपे सुप्पतिट्ठितं;
पराभतेन दानेन, इज्झित्थ वत दक्खिणा.
१९१. ‘‘या महेसित्तं कारेय्य, चक्कवत्तिस्स राजिनो;
नारी सब्बङ्गकल्याणी, भत्तु चानोमदस्सिका;
एतस्साचामदानस्स, कलं नाग्घति सोळसिं.
१९२. ‘‘सतं निक्खा सतं अस्सा, सतं अस्सतरीरथा;
सतं कञ्ञासहस्सानि, आमुत्तमणिकुण्डला;
एतस्साचामदानस्स, कलं नाग्घन्ति सोळसिं.
१९३. ‘‘सतं हेमवता नागा, ईसादन्ता उरूळ्हवा;
सुवण्णकच्छा मातङ्गा, हेमकप्पनवाससा [हेमकप्पनिवाससा (स्या. क.)];
एतस्साचामदानस्स, कलं नाग्घति सोळसिं.
१९४. ‘‘चतुन्नमपि दीपानं, इस्सरं योध कारये;
एतस्साचामदानस्स, कलं नाग्घति सोळसि’’न्ति.
आचामदायिकाविमानं ततियं.
४. चण्डालिविमानवत्थु
१९५. ‘‘चण्डालि वन्द पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो;
तमेव [तवेव (सी.)] अनुकम्पाय, अट्ठासि इसिसत्तमो [इसिसुत्तमो (सी.)].
१९६. ‘‘अभिप्पसादेहि मनं, अरहन्तम्हि तादिनि [तादिने (स्या. क.)];
खिप्पं पञ्जलिका वन्द, परित्तं तव जीवित’’न्ति.
१९७. चोदिता भावितत्तेन, सरीरन्तिमधारिना;
चण्डाली वन्दि पादानि, गोतमस्स यसस्सिनो.
१९८. तमेनं अवधी गावी, चण्डालिं पञ्जलिं ठितं;
नमस्समानं सम्बुद्धं, अन्धकारे पभङ्करन्ति.
१९९. ‘‘खीणासवं विगतरजं अनेजं, एकं अरञ्ञम्हि रहो निसिन्नं;
देविद्धिपत्ता उपसङ्कमित्वा, वन्दामि तं वीर महानुभाव’’न्ति.
२००. ‘‘सुवण्णवण्णा जलिता महायसा, विमानमोरुय्ह अनेकचित्ता;
परिवारिता अच्छरासङ्गणेन [अच्छरानं गणेन (सी.)], का त्वं सुभे देवते वन्दसे मम’’न्ति.
२०१. ‘‘अहं भद्दन्ते चण्डाली, तया वीरेन [थेरेन (क.)] पेसिता;
वन्दिं अरहतो पादे, गोतमस्स यसस्सिनो.
२०२. ‘‘साहं वन्दित्वा [वन्दित्व (सी.)] पादानि, चुता चण्डालयोनिया;
विमानं सब्बतो भद्दं, उपपन्नम्हि नन्दने.
२०३. ‘‘अच्छरानं सतसहस्सं, पुरक्खत्वान [पुरक्खित्वा मं (स्या. क.)] तिट्ठति;
तासाहं पवरा सेट्ठा, वण्णेन यससायुना.
२०४. ‘‘पहूतकतकल्याणा, सम्पजाना पटिस्सता [पतिस्सता (सी. स्या.)];
मुनिं कारुणिकं लोके, तं भन्ते वन्दितुमागता’’ति.
२०५. इदं वत्वान चण्डाली, कतञ्ञू कतवेदिनी;
वन्दित्वा अरहतो पादे, तत्थेवन्तरधायथाति [तत्थेवन्तरधायतीति (स्या. क.)].
चण्डालिविमानं चतुत्थं.
५. भद्दित्थिविमानवत्थु
२०६. ‘‘नीला पीता च काळा च, मञ्जिट्ठा [मञ्जेट्ठा (सी.), मञ्जट्ठा (पी.)] अथ लोहिता;
उच्चावचानं वण्णानं, किञ्जक्खपरिवारिता.
२०७. ‘‘मन्दारवानं पुप्फानं, मालं धारेसि मुद्धनि;
नयिमे अञ्ञेसु कायेसु, रुक्खा सन्ति सुमेधसे.
२०८. ‘‘केन कायं उपपन्ना, तावतिंसं यसस्सिनी;
देवते पुच्छिताचिक्ख, किस्स कम्मस्सिदं फल’’न्ति.
२०९. ‘‘भद्दित्थिकाति [भद्दित्थीति (सी.)] मं अञ्ञंसु, किमिलायं उपासिका;
सद्धा सीलेन सम्पन्ना, संविभागरता सदा.
२१०. ‘‘अच्छादनञ्च भत्तञ्च, सेनासनं पदीपियं;
अदासिं उजुभूतेसु, विप्पसन्नेन चेतसा.
२११. ‘‘चातुद्दसिं पञ्चदसिं, या च पक्खस्स अट्ठमी;
पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं.
२१२. ‘‘उपोसथं उपवसिस्सं, सदा सीलेसु संवुता;
सञ्ञमा संविभागा च, विमानं आवसामहं.
२१३. ‘‘पाणातिपाता विरता, मुसावादा च सञ्ञता;
थेय्या च अतिचारा च, मज्जपाना च आरका.
२१४. ‘‘पञ्चसिक्खापदे रता, अरियसच्चान कोविदा;
उपासिका चक्खुमतो, अप्पमादविहारिनी.
कतावासा कतकुसला ततो चुता [कतावकासा कतकुसला (क.)],
सयं पभा अनुविचरामि नन्दनं.
२१५. ‘‘भिक्खू चाहं परमहितानुकम्पके, अभोजयिं तपस्सियुगं महामुनिं;
कतावासा कतकुसला ततो चुता [कतावकासा कतकुसला (क.)], सयं पभा अनुविचरामि नन्दनं.
२१६. ‘‘अट्ठङ्गिकं अपरिमितं सुखावहं, उपोसथं सततमुपावसिं अहं;
कतावासा कतकुसला ततो चुता [कतावकासा कतकुसला (क.)], सयं पभा अनुविचरामि नन्दन’’न्ति.
भद्दित्थिविमानं [भद्दित्थिकाविमानं (स्या.)] पञ्चमं.
६. सोणदिन्नाविमानवत्थु
२१७. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;
ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.
२१८. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;
उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.
२१९. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;
केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.
२२०. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;
पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.
२२१. ‘‘सोणदिन्नाति मं अञ्ञंसु, नाळन्दायं उपासिका;
सद्धा सीलेन सम्पन्ना, संविभागरता सदा.
२२२. ‘‘अच्छादनञ्च भत्तञ्च, सेनासनं पदीपियं;
अदासिं उजुभूतेसु, विप्पसन्नेन चेतसा.
२२३. ‘‘चातुद्दसिं पञ्चदसिं, या च पक्खस्स अट्ठमी;
पाटिहारियपक्खञ्च, अट्ठङ्गसुसमागतं.
२२४. ‘‘उपोसथं उपवसिस्सं, सदा सीलेसु संवुता;