१०. पठमभिक्खादायिकाविमानवत्थु

२७०. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

२७१. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो…पे…वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

२७३. सा देवता अत्तमना…पे… यस्स कम्मस्सिदं फलं.

२७४. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, पुरिमाय जातिया मनुस्सलोके.

२७५. ‘‘अद्दसं विरजं बुद्धं, विप्पसन्नमनाविलं;

तस्स अदासहं भिक्खं, पसन्ना सेहि पाणिभि.

२७६. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो…पे…

वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति.

पठमभिक्खादायिकाविमानं दसमं.