९. सन्धितत्थेरगाथा

२१७. ‘‘अस्सत्थे हरितोभासे, संविरूळ्हम्हि पादपे;

एकं बुद्धगतं सञ्ञं, अलभित्थं [अलभिं हं (क.)] पतिस्सतो.

२१८. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

तस्सा सञ्ञाय वाहसा, पत्तो मे आसवक्खयो’’ति.

… सन्धितो थेरो….

वग्गो पञ्चमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

कुमारकस्सपो थेरो, धम्मपालो च ब्रह्मालि;

मोघराजा विसाखो च, चूळको च अनूपमो;

वज्जितो सन्धितो थेरो, किलेसरजवाहनोति.

दुकनिपातो निट्ठितो.