१०. कप्पटकुरत्थेरगाथा

१९९. ‘‘अयमिति कप्पटो कप्पटकुरो, अच्छाय अतिभरिताय [अतिभरियाय (सी. क.), अच्चं भराय (स्या.)];

अमतघटिकायं धम्मकटमत्तो [धम्मकटपत्तो (स्या. क. अट्ठ.), धम्मकटमग्गो (सी. अट्ठ.)], कतपदं झानानि ओचेतुं.

२००. ‘‘मा खो त्वं कप्पट पचालेसि, मा त्वं उपकण्णम्हि ताळेस्सं;

न हि [न वा (क.)] त्वं कप्पट मत्तमञ्ञासि, सङ्घमज्झम्हि पचलायमानोति.

… कप्पटकुरो थेरो….

वग्गो चतुत्थो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

मिगसिरो सिवको च, उपवानो च पण्डितो;

इसिदिन्नो च कच्चानो, नितको च महावसी;

पोटिरियपुत्तो निसभो, उसभो कप्पटकुरोति.