१०. विमलत्थेरगाथा

५०. ‘‘धरणी च सिञ्चति वाति, मालुतो विज्जुता चरति नभे;

उपसमन्ति वितक्का, चित्तं सुसमाहितं ममा’’ति.

… विमलो थेरो….

वग्गो पञ्चमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

सिरीवड्ढो रेवतो थेरो, सुमङ्गलो सानुसव्हयो;

रमणीयविहारी च, समिद्धिउज्जयसञ्जया;

रामणेय्यो च सो थेरो, विमलो च रणञ्जहोति.