४. मेत्तगूमाणवपुच्छा

१०५५. ‘‘पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मे तं, (इच्चायस्मा मेत्तगू)

मञ्ञामि तं वेदगुं भावितत्तं;

कुतो नु दुक्खा समुदागता इमे, ये केचि लोकस्मिमनेकरूपा’’.

१०५६. ‘‘दुक्खस्स वे मं पभवं अपुच्छसि, (मेत्तगूति भगवा)

तं ते पवक्खामि यथा पजानं;

उपधिनिदाना पभवन्ति दुक्खा, ये केचि लोकस्मिमनेकरूपा.

१०५७. ‘‘यो वे अविद्वा उपधिं करोति, पुनप्पुनं दुक्खमुपेति मन्दो;

तस्मा पजानं उपधिं न कयिरा, दुक्खस्स जातिप्पभवानुपस्सी’’.

१०५८. ‘‘यं तं अपुच्छिम्ह अकित्तयी नो, अञ्ञं तं पुच्छाम [पुच्छामि (सी. पी.)] तदिङ्घ ब्रूहि;

कथं नु धीरा वितरन्ति ओघं, जातिं जरं सोकपरिद्दवञ्च;

तं मे मुनि साधु वियाकरोहि, तथा हि ते विदितो एस धम्मो’’.

१०५९. ‘‘कित्तयिस्सामि ते धम्मं, (मेत्तगूति भगवा)

दिट्ठे धम्मे अनीतिहं;

यं विदित्वा सतो चरं, तरे लोके विसत्तिकं’’.

१०६०. ‘‘तञ्चाहं अभिनन्दामि, महेसि धम्ममुत्तमं;

यं विदित्वा सतो चरं, तरे लोके विसत्तिकं’’.

१०६१. ‘‘यं किञ्चि सम्पजानासि, (मेत्तगूति भगवा)

उद्धं अधो तिरियञ्चापि मज्झे;

एतेसु नन्दिञ्च निवेसनञ्च, पनुज्ज विञ्ञाणं भवे न तिट्ठे.

१०६२. ‘‘एवंविहारी सतो अप्पमत्तो, भिक्खु चरं हित्वा ममायितानि;

जातिं जरं सोकपरिद्दवञ्च, इधेव विद्वा पजहेय्य दुक्खं’’.

१०६३. ‘‘एताभिनन्दामि वचो महेसिनो, सुकित्तितं गोतमनूपधीकं;

अद्धा हि भगवा पहासि दुक्खं, तथा हि ते विदितो एस धम्मो.

१०६४. ‘‘ते चापि नूनप्पजहेय्यु दुक्खं, ये त्वं मुनि अट्ठितं ओवदेय्य;

तं तं नमस्सामि समेच्च नाग, अप्पेव मं भगवा अट्ठितं ओवदेय्य’’.

१०६५. ‘‘यं ब्राह्मणं वेदगुमाभिजञ्ञा, अकिञ्चनं कामभवे असत्तं;

अद्धा हि सो ओघमिमं अतारि, तिण्णो च पारं अखिलो अकङ्खो.

१०६६. ‘‘विद्वा च यो [सो (सी. स्या. पी.)] वेदगू नरो इध, भवाभवे सङ्गमिमं विसज्ज;

सो वीततण्हो अनीघो निरासो, अतारि सो जातिजरन्ति ब्रूमी’’ति.

मेत्तगूमाणवपुच्छा चतुत्थी निट्ठिता.