१०. कप्पमाणवपुच्छा

१०९८. ‘‘मज्झे सरस्मिं तिट्ठतं, (इच्चायस्मा कप्पो)

ओघे जाते महब्भये;

जरामच्चुपरेतानं, दीपं पब्रूहि मारिस;

त्वञ्च मे दीपमक्खाहि, यथायिदं नापरं सिया’’.

१०९९. ‘‘मज्झे सरस्मिं तिट्ठतं, (कप्पाति भगवा)

ओघे जाते महब्भये;

जरामच्चुपरेतानं, दीपं पब्रूमि कप्प ते.

११००. ‘‘अकिञ्चनं अनादानं, एतं दीपं अनापरं;

निब्बानं इति [निब्बानमीति (सी.)] नं ब्रूमि, जरामच्चुपरिक्खयं.

११०१. ‘‘एतदञ्ञाय ये सता, दिट्ठधम्माभिनिब्बुता;

न ते मारवसानुगा, न ते मारस्स पद्धगू’’ति [पट्ठगूति (स्या. क.)].

कप्पमाणवपुच्छा दसमा निट्ठिता.