११. जतुकण्णिमाणवपुच्छा
११०२. ‘‘सुत्वानहं वीरमकामकामिं, (इच्चायस्मा जतुकण्णि)
ओघातिगं पुट्ठुमकाममागमं;
सन्तिपदं ब्रूहि सहजनेत्त, यथातच्छं भगवा ब्रूहि मे तं.
११०३. ‘‘भगवा हि कामे अभिभुय्य इरियति, आदिच्चोव पथविं तेजी तेजसा;
परित्तपञ्ञस्स मे भूरिपञ्ञ, आचिक्ख धम्मं यमहं विजञ्ञं;
जातिजराय इध विप्पहानं’’.
११०४. ‘‘कामेसु विनय गेधं, (जतुकण्णीति भगवा) नेक्खम्मं दट्ठु खेमतो;
उग्गहीतं निरत्तं वा, मा ते विज्जित्थ किञ्चनं.
११०५. ‘‘यं पुब्बे तं विसोसेहि, पच्छा ते माहु किञ्चनं;
मज्झे चे नो गहेस्ससि, उपसन्तो चरिस्ससि.
११०६. ‘‘सब्बसो नामरूपस्मिं, वीतगेधस्स ब्राह्मण;
आसवास्स न विज्जन्ति, येहि मच्चुवसं वजे’’ति.
जतुकण्णिमाणवपुच्छा एकादसमा निट्ठिता.