७. तिस्समेत्तेय्यसुत्तं

८२०. ‘‘मेथुनमनुयुत्तस्स, (इच्चायस्मा तिस्सो मेत्तेय्यो) विघातं ब्रूहि मारिस;

सुत्वान तव सासनं, विवेके सिक्खिस्सामसे.

८२१. ‘‘मेथुनमनुयुत्तस्स, (मेत्तेय्याति भगवा) मुस्सते वापि सासनं;

मिच्छा च पटिपज्जति, एतं तस्मिं अनारियं.

८२२. ‘‘एको पुब्बे चरित्वान, मेथुनं यो निसेवति;

यानं भन्तं व तं लोके, हीनमाहु पुथुज्जनं.

८२३. ‘‘यसो कित्ति च या पुब्बे, हायते वापि तस्स सा;

एतम्पि दिस्वा सिक्खेथ, मेथुनं विप्पहातवे.

८२४. ‘‘सङ्कप्पेहि परेतो सो, कपणो विय झायति;

सुत्वा परेसं निग्घोसं, मङ्कु होति तथाविधो.

८२५. ‘‘अथ सत्थानि कुरुते, परवादेहि चोदितो;

एस ख्वस्स महागेधो, मोसवज्जं पगाहति.

८२६. ‘‘पण्डितोति समञ्ञातो, एकचरियं अधिट्ठितो;

अथापि [स चापि (निद्देसे)] मेथुने युत्तो, मन्दोव परिकिस्सति [परिकिलिस्सति (सी.)].

८२७. ‘‘एतमादीनवं ञत्वा, मुनि पुब्बापरे इध;

एकचरियं दळ्हं कयिरा, न निसेवेथ मेथुनं.

८२८. ‘‘विवेकञ्ञेव सिक्खेथ, एतदरियानमुत्तमं;

न तेन सेट्ठो मञ्ञेथ, स वे निब्बानसन्तिके.

८२९. ‘‘रित्तस्स मुनिनो चरतो, कामेसु अनपेक्खिनो;

ओघतिण्णस्स पिहयन्ति, कामेसु गधिता [गथिता (सी.)] पजा’’ति.

तिस्समेत्तेय्यसुत्तं सत्तमं निट्ठितं.