१३. महाब्यूहसुत्तं
९०१. ये केचिमे दिट्ठिपरिब्बसाना, इदमेव सच्चन्ति विवादयन्ति [विवादियन्ति (सी. पी.)];
सब्बेव ते निन्दमन्वानयन्ति, अथो पसंसम्पि लभन्ति तत्थ.
९०२. अप्पञ्हि एतं न अलं समाय, दुवे विवादस्स फलानि ब्रूमि;
एतम्पि दिस्वा न विवादयेथ, खेमाभिपस्सं अविवादभूमिं.
९०३. या काचिमा सम्मुतियो पुथुज्जा, सब्बाव एता न उपेति विद्वा;
अनूपयो सो उपयं किमेय्य, दिट्ठे सुते खन्तिमकुब्बमानो.
९०४. सीलुत्तमा सञ्ञमेनाहु सुद्धिं, वतं समादाय उपट्ठितासे;
इधेव सिक्खेम अथस्स सुद्धिं, भवूपनीता कुसला वदाना.
९०५. सचे चुतो सीलवततो होति, पवेधती [स वेधति (सी. पी.)] कम्म विराधयित्वा;
पजप्पती पत्थयती च सुद्धिं, सत्थाव हीनो पवसं घरम्हा.
९०६. सीलब्बतं वापि पहाय सब्बं, कम्मञ्च सावज्जनवज्जमेतं;
सुद्धिं असुद्धिन्ति अपत्थयानो, विरतो चरे सन्तिमनुग्गहाय.
९०७. तमूपनिस्साय जिगुच्छितं वा, अथवापि दिट्ठं व सुतं मुतं वा;
उद्धंसरा सुद्धिमनुत्थुनन्ति, अवीततण्हासे भवाभवेसु.
९०८. पत्थयमानस्स हि जप्पितानि, पवेधितं वापि पकप्पितेसु;
चुतूपपातो इध यस्स नत्थि, स केन वेधेय्य कुहिंव जप्पे [कुहिञ्चि जप्पे (सी. स्या. क.), कुहिं पजप्पे (पी.) निद्देसो पस्सितब्बो].
९०९. यमाहु धम्मं परमन्ति एके, तमेव हीनन्ति पनाहु अञ्ञे;
सच्चो नु वादो कतमो इमेसं, सब्बेव हीमे कुसला वदाना.
९१०. सकञ्हि धम्मं परिपुण्णमाहु, अञ्ञस्स धम्मं पन हीनमाहु;
एवम्पि विग्गय्ह विवादयन्ति, सकं सकं सम्मुतिमाहु सच्चं.
९११. परस्स चे वम्भयितेन हीनो, न कोचि धम्मेसु विसेसि अस्स;
पुथू हि अञ्ञस्स वदन्ति धम्मं, निहीनतो सम्हि दळ्हं वदाना.
९१२. सद्धम्मपूजापि नेसं तथेव, यथा पसंसन्ति सकायनानि;
सब्बेव वादा [सब्बे पवादा (स्या.)] तथिया [तथिवा (सब्बत्थ)] भवेय्युं, सुद्धी हि नेसं पच्चत्तमेव.
९१३. न ब्राह्मणस्स परनेय्यमत्थि, धम्मेसु निच्छेय्य समुग्गहीतं;
तस्मा विवादानि उपातिवत्तो, न हि सेट्ठतो पस्सति धम्ममञ्ञं.
९१४. जानामि पस्सामि तथेव एतं, दिट्ठिया एके पच्चेन्ति सुद्धिं;
अद्दक्खि चे किञ्हि तुमस्स तेन, अतिसित्वा अञ्ञेन वदन्ति सुद्धिं.
९१५. पस्सं नरो दक्खति [दक्खिति (सी.)] नामरूपं, दिस्वान वा ञस्सति तानिमेव;
कामं बहुं पस्सतु अप्पकं वा, न हि तेन सुद्धिं कुसला वदन्ति.
९१६. निविस्सवादी न हि सुब्बिनायो, पकप्पितं दिट्ठि पुरेक्खरानो;
यं निस्सितो तत्थ सुभं वदानो, सुद्धिंवदो तत्थ तथद्दसा सो.
९१७. न ब्राह्मणो कप्पमुपेति सङ्खा [सङ्खं (सी. स्या. पी.)], न दिट्ठिसारी नपि ञाणबन्धु;
ञत्वा च सो सम्मुतियो [सम्मतियो (स्या.)] पुथुज्जा, उपेक्खती उग्गहणन्ति मञ्ञे.
९१८. विस्सज्ज गन्थानि मुनीध लोके, विवादजातेसु न वग्गसारी;
सन्तो असन्तेसु उपेक्खको सो, अनुग्गहो उग्गहणन्ति मञ्ञे.
९१९. पुब्बासवे हित्वा नवे अकुब्बं, न छन्दगू नोपि निविस्सवादी;
स विप्पमुत्तो दिट्ठिगतेहि धीरो, न लिम्पति [न लिप्पति (सी. पी.)] लोके अनत्तगरही.
९२०. स सब्बधम्मेसु विसेनिभूतो, यं किञ्चि दिट्ठं व सुतं मुतं वा;
स पन्नभारो मुनि विप्पमुत्तो, न कप्पियो नूपरतो न पत्थियोति.
महाब्यूहसुत्तं तेरसमं निट्ठितं.