११. कलहविवादसुत्तं

८६८. ‘‘कुतोपहूता कलहा विवादा, परिदेवसोका सहमच्छरा च;

मानातिमाना सहपेसुणा च, कुतोपहूता ते तदिङ्घ ब्रूहि’’.

८६९. ‘‘पियप्पहूता कलहा विवादा,

परिदेवसोका सहमच्छरा च;

मानातिमाना सहपेसुणा च,

मच्छेरयुत्ता कलहा विवादा;

विवादजातेसु च पेसुणानि’’.

८७०. ‘‘पिया सु [पियानु (स्या.), पियस्सु (क.)] लोकस्मिं कुतोनिदाना, ये चापि [ये वापि (सी. स्या. पी.)] लोभा विचरन्ति लोके;

आसा च निट्ठा च कुतोनिदाना, ये सम्परायाय नरस्स होन्ति’’.

८७१. ‘‘छन्दानिदानानि पियानि लोके, ये चापि लोभा विचरन्ति लोके;

आसा च निट्ठा च इतोनिदाना, ये सम्परायाय नरस्स होन्ति’’.

८७२. ‘‘छन्दो नु लोकस्मिं कुतोनिदानो, विनिच्छया चापि [वापि (सी. स्या. पी.)] कुतोपहूता;

कोधो मोसवज्जञ्च कथंकथा च, ये वापि धम्मा समणेन वुत्ता’’.

८७३. ‘‘सातं असातन्ति यमाहु लोके, तमूपनिस्साय पहोति छन्दो;

रूपेसु दिस्वा विभवं भवञ्च, विनिच्छयं कुब्बति [कुरुते (बहूसु)] जन्तु लोके.

८७४. ‘‘कोधो मोसवज्जञ्च कथंकथा च, एतेपि धम्मा द्वयमेव सन्ते;

कथंकथी ञाणपथाय सिक्खे, ञत्वा पवुत्ता समणेन धम्मा’’.

८७५. ‘‘सातं असातञ्च कुतोनिदाना, किस्मिं असन्ते न भवन्ति हेते;

विभवं भवञ्चापि यमेतमत्थं, एतं मे पब्रूहि यतोनिदानं’’.

८७६. ‘‘फस्सनिदानं सातं असातं, फस्से असन्ते न भवन्ति हेते;

विभवं भवञ्चापि यमेतमत्थं, एतं ते पब्रूमि इतोनिदानं’’.

८७७. ‘‘फस्सो नु लोकस्मि कुतोनिदानो, परिग्गहा चापि कुतोपहूता;

किस्मिं असन्ते न ममत्तमत्थि, किस्मिं विभूते न फुसन्ति फस्सा’’.

८७८. ‘‘नामञ्च रूपञ्च पटिच्च फस्सो, इच्छानिदानानि परिग्गहानि;

इच्छायसन्त्या न ममत्तमत्थि, रूपे विभूते न फुसन्ति फस्सा’’.

८७९. ‘‘कथंसमेतस्स विभोति रूपं, सुखं दुखञ्चापि [दुखं वापि (सी. स्या.)] कथं विभोति;

एतं मे पब्रूहि यथा विभोति, तं जानियामाति [जानिस्सामाति (सी. क.)] मे मनो अहु’’.

८८०. ‘‘न सञ्ञसञ्ञी न विसञ्ञसञ्ञी, नोपि असञ्ञी न विभूतसञ्ञी;

एवंसमेतस्स विभोति रूपं, सञ्ञानिदाना हि पपञ्चसङ्खा’’.

८८१. ‘‘यं तं अपुच्छिम्ह अकित्तयी नो,

अञ्ञं तं पुच्छाम तदिङ्घ ब्रूहि;

एत्तावतग्गं नु [नो (सी. स्या.)] वदन्ति हेके,

यक्खस्स सुद्धिं इध पण्डितासे;

उदाहु अञ्ञम्पि वदन्ति एत्तो.

८८२. ‘‘एत्तावतग्गम्पि वदन्ति हेके, यक्खस्स सुद्धिं इध पण्डितासे;

तेसं पनेके समयं वदन्ति, अनुपादिसेसे कुसला वदाना.

८८३. ‘‘एते च ञत्वा उपनिस्सिताति, ञत्वा मुनी निस्सये सो विमंसी;

ञत्वा विमुत्तो न विवादमेति, भवाभवाय न समेति धीरो’’ति.

कलहविवादसुत्तं एकादसमं निट्ठितं.