८. सल्लसुत्तं

५७९. अनिमित्तमनञ्ञातं, मच्चानं इध जीवितं;

कसिरञ्च परित्तञ्च, तञ्च दुक्खेन संयुतं.

५८०. न हि सो उपक्कमो अत्थि, येन जाता न मिय्यरे;

जरम्पि पत्वा मरणं, एवंधम्मा हि पाणिनो.

५८१. फलानमिव पक्कानं, पातो पतनतो [पपततो (सी. पी. अट्ठ.)] भयं;

एवं जातान मच्चानं, निच्चं मरणतो भयं.

५८२. यथापि कुम्भकारस्स, कता मत्तिकभाजना;

सब्बे भेदनपरियन्ता [भेदपरियन्ता (स्या.)], एवं मच्चान जीवितं.

५८३. दहरा च महन्ता च, ये बाला ये च पण्डिता;

सब्बे मच्चुवसं यन्ति, सब्बे मच्चुपरायणा.

५८४. तेसं मच्चुपरेतानं, गच्छतं परलोकतो;

न पिता तायते पुत्तं, ञाती वा पन ञातके.

५८५. पेक्खतं येव ञातीनं, पस्स लालपतं पुथु;

एकमेकोव मच्चानं, गोवज्झो विय नीयति [निय्यति (बहूसु)].

५८६. एवमब्भाहतो लोको, मच्चुना च जराय च;

तस्मा धीरा न सोचन्ति, विदित्वा लोकपरियायं.

५८७. यस्स मग्गं न जानासि, आगतस्स गतस्स वा;

उभो अन्ते असम्पस्सं, निरत्थं परिदेवसि.

५८८. परिदेवयमानो चे, किञ्चिदत्थं उदब्बहे;

सम्मूळ्हो हिंसमत्तानं, कयिरा चे नं विचक्खणो.

५८९. न हि रुण्णेन सोकेन, सन्तिं पप्पोति चेतसो;

भिय्यस्सुप्पज्जते दुक्खं, सरीरं चुपहञ्ञति.

५९०. किसो विवण्णो भवति, हिंसमत्तानमत्तना;

न तेन पेता पालेन्ति, निरत्था परिदेवना.

५९१. सोकमप्पजहं जन्तु, भिय्यो दुक्खं निगच्छति;

अनुत्थुनन्तो कालङ्कतं [कालकतं (सी. स्या.)], सोकस्स वसमन्वगू.

५९२. अञ्ञेपि पस्स गमिने, यथाकम्मूपगे नरे;

मच्चुनो वसमागम्म, फन्दन्तेविध पाणिनो.

५९३. येन येन हि मञ्ञन्ति, ततो तं होति अञ्ञथा;

एतादिसो विनाभावो, पस्स लोकस्स परियायं.

५९४. अपि वस्ससतं जीवे, भिय्यो वा पन माणवो;

ञातिसङ्घा विना होति, जहाति इध जीवितं.

५९५. तस्मा अरहतो सुत्वा, विनेय्य परिदेवितं;

पेतं कालङ्कतं दिस्वा, नेसो लब्भा मया इति.

५९६. यथा सरणमादित्तं, वारिना परिनिब्बये [परिनिब्बुतो (सी. क.)];

एवम्पि धीरो सपञ्ञो, पण्डितो कुसलो नरो;

खिप्पमुप्पतितं सोकं, वातो तूलंव धंसये.

५९७. परिदेवं पजप्पञ्च, दोमनस्सञ्च अत्तनो;

अत्तनो सुखमेसानो, अब्बहे सल्लमत्तनो.

५९८. अब्बुळ्हसल्लो असितो, सन्तिं पप्पुय्य चेतसो;

सब्बसोकं अतिक्कन्तो, असोको होति निब्बुतोति.

सल्लसुत्तं अट्ठमं निट्ठितं.