१. पब्बज्जासुत्तं
४०७. पब्बज्जं कित्तयिस्सामि, यथा पब्बजि चक्खुमा;
यथा वीमंसमानो सो, पब्बज्जं समरोचयि.
४०८. सम्बाधोयं घरावासो, रजस्सायतनं इति;
अब्भोकासोव पब्बज्जा, इति दिस्वान पब्बजि.
४०९. पब्बजित्वान कायेन, पापकम्मं विवज्जयि;
वचीदुच्चरितं हित्वा, आजीवं परिसोधयि.
४१०. अगमा राजगहं बुद्धो, मगधानं गिरिब्बजं;
पिण्डाय अभिहारेसि, आकिण्णवरलक्खणो.
४११. तमद्दसा बिम्बिसारो, पासादस्मिं पतिट्ठितो;
दिस्वा लक्खणसम्पन्नं, इममत्थं अभासथ.
४१२. ‘‘इमं भोन्तो निसामेथ, अभिरूपो ब्रहा सुचि;
चरणेन च सम्पन्नो, युगमत्तञ्च पेक्खति.
४१३. ‘‘ओक्खित्तचक्खु सतिमा, नायं नीचकुलामिव;
राजदूताभिधावन्तु, कुहिं भिक्खु गमिस्सति’’.
४१४. ते पेसिता राजदूता, पिट्ठितो अनुबन्धिसुं;
कुहिं गमिस्सति भिक्खु, कत्थ वासो भविस्सति.
४१५. सपदानं चरमानो, गुत्तद्वारो सुसंवुतो;
खिप्पं पत्तं अपूरेसि, सम्पजानो पटिस्सतो.
४१६. पिण्डचारं चरित्वान, निक्खम्म नगरा मुनि;
पण्डवं अभिहारेसि, एत्थ वासो भविस्सति.
४१७. दिस्वान वासूपगतं, तयो [ततो (सी. पी.)] दूता उपाविसुं;
तेसु एकोव [एको च दूतो (सी. स्या. पी.)] आगन्त्वा, राजिनो पटिवेदयि.
४१८. ‘‘एस भिक्खु महाराज, पण्डवस्स पुरत्थतो [पुरक्खतो (स्या. क.)];
निसिन्नो ब्यग्घुसभोव, सीहोव गिरिगब्भरे’’.
४१९. सुत्वान दूतवचनं, भद्दयानेन खत्तियो;
तरमानरूपो निय्यासि, येन पण्डवपब्बतो.
४२०. स यानभूमिं यायित्वा, याना ओरुय्ह खत्तियो;
पत्तिको उपसङ्कम्म, आसज्ज नं उपाविसि.
४२१. निसज्ज राजा सम्मोदि, कथं सारणीयं ततो;
कथं सो वीतिसारेत्वा, इममत्थं अभासथ.
४२२. ‘‘युवा च दहरो चासि, पठमुप्पत्तिको [पठमुप्पत्तिया (सी.), पठमुप्पत्तितो (स्या.)] सुसु;
वण्णारोहेन सम्पन्नो, जातिमा विय खत्तियो.
४२३. ‘‘सोभयन्तो अनीकग्गं, नागसङ्घपुरक्खतो;
ददामि भोगे भुञ्जस्सु, जातिं अक्खाहि पुच्छितो’’.
४२४. ‘‘उजुं जनपदो राज, हिमवन्तस्स पस्सतो;
धनवीरियेन सम्पन्नो, कोसलेसु [कोसलस्स (स्या. क.)] निकेतिनो.
४२५. ‘‘आदिच्चा [आदिच्चो (क.)] नाम गोत्तेन, साकिया [साकियो (क.)] नाम जातिया;
तम्हा कुला पब्बजितोम्हि, न कामे अभिपत्थयं.
४२६. ‘‘कामेस्वादीनवं दिस्वा, नेक्खम्मं दट्ठु खेमतो;
पधानाय गमिस्सामि, एत्थ मे रञ्जती मनो’’ति.
पब्बज्जासुत्तं पठमं निट्ठितं.