२. पधानसुत्तं

४२७. ‘‘तं मं पधानपहितत्तं, नदिं नेरञ्जरं पति;

विपरक्कम्म झायन्तं, योगक्खेमस्स पत्तिया.

४२८. ‘‘नमुची करुणं वाचं, भासमानो उपागमि;

‘किसो त्वमसि दुब्बण्णो, सन्तिके मरणं तव.

४२९. ‘‘‘सहस्सभागो मरणस्स, एकंसो तव जीवितं;

जीव भो जीवितं सेय्यो, जीवं पुञ्ञानि काहसि.

४३०. ‘‘‘चरतो च ते ब्रह्मचरियं, अग्गिहुत्तञ्च जूहतो;

पहूतं चीयते पुञ्ञं, किं पधानेन काहसि.

४३१. ‘‘‘दुग्गो मग्गो पधानाय, दुक्करो दुरभिसम्भवो’’’;

इमा गाथा भणं मारो, अट्ठा बुद्धस्स सन्तिके.

४३२. तं तथावादिनं मारं, भगवा एतदब्रवि;

‘‘पमत्तबन्धु पापिम, येनत्थेन [सेनत्थेन (?), अत्तनो अत्थेन (अट्ठ. संवण्णना)] इधागतो.

४३३. ‘‘अणुमत्तोपि [अणुमत्तेनपि (सी. स्या.)] पुञ्ञेन, अत्थो मय्हं न विज्जति;

येसञ्च अत्थो पुञ्ञेन, ते मारो वत्तुमरहति.

४३४. ‘‘अत्थि सद्धा तथा [ततो (सी. पी.), तपो (स्या. क.)] वीरियं, पञ्ञा च मम विज्जति;

एवं मं पहितत्तम्पि, किं जीवमनुपुच्छसि.

४३५. ‘‘नदीनमपि सोतानि, अयं वातो विसोसये;

किञ्च मे पहितत्तस्स, लोहितं नुपसुस्सये.

४३६. ‘‘लोहिते सुस्समानम्हि, पित्तं सेम्हञ्च सुस्सति;

मंसेसु खीयमानेसु, भिय्यो चित्तं पसीदति;

भिय्यो सति च पञ्ञा च, समाधि मम तिट्ठति.

४३७. ‘‘तस्स मेवं विहरतो, पत्तस्सुत्तमवेदनं;

कामेसु [कामे (सी. स्या.)] नापेक्खते चित्तं, पस्स सत्तस्स सुद्धतं.

४३८. ‘‘कामा ते पठमा सेना, दुतिया अरति वुच्चति;

ततिया खुप्पिपासा ते, चतुत्थी तण्हा पवुच्चति.

४३९. ‘‘पञ्चमं [पञ्चमी (सी. पी.)] थिनमिद्धं ते, छट्ठा भीरू पवुच्चति;

सत्तमी विचिकिच्छा ते, मक्खो थम्भो ते अट्ठमो.

४४०. ‘‘लाभो सिलोको सक्कारो, मिच्छालद्धो च यो यसो;

यो चत्तानं समुक्कंसे, परे च अवजानति.

४४१. ‘‘एसा नमुचि ते सेना, कण्हस्साभिप्पहारिनी;

न नं असूरो जिनाति, जेत्वा च लभते सुखं.

४४२. ‘‘एस मुञ्जं परिहरे, धिरत्थु मम [इद (क.)] जीवितं;

सङ्गामे मे मतं सेय्यो, यं चे जीवे पराजितो.

४४३. ‘‘पगाळ्हेत्थ न दिस्सन्ति, एके समणब्राह्मणा;

तञ्च मग्गं न जानन्ति, येन गच्छन्ति सुब्बता.

४४४. ‘‘समन्ता धजिनिं दिस्वा, युत्तं मारं सवाहनं;

युद्धाय पच्चुग्गच्छामि, मा मं ठाना अचावयि.

४४५. ‘‘यं ते तं नप्पसहति, सेनं लोको सदेवको;

तं ते पञ्ञाय भेच्छामि [गच्छामि (सी.), वेच्छामि (स्या.), वज्झामि (क.)], आमं पत्तंव अस्मना [पक्कंव अमुना (क.)].

४४६. ‘‘वसीकरित्वा [वसिं करित्वा (बहूसु)] सङ्कप्पं, सतिञ्च सूपतिट्ठितं;

रट्ठा रट्ठं विचरिस्सं, सावके विनयं पुथू.

४४७. ‘‘ते अप्पमत्ता पहितत्ता, मम सासनकारका;

अकामस्स [अकामा (क.)] ते गमिस्सन्ति, यत्थ गन्त्वा न सोचरे’’.

४४८. ‘‘सत्त वस्सानि भगवन्तं, अनुबन्धिं पदापदं;

ओतारं नाधिगच्छिस्सं, सम्बुद्धस्स सतीमतो.

४४९. ‘‘मेदवण्णंव पासाणं, वायसो अनुपरियगा;

अपेत्थ मुदुं [मुदु (सी.)] विन्देम, अपि अस्सादना सिया.

४५०. ‘‘अलद्धा तत्थ अस्सादं, वायसेत्तो अपक्कमि;

काकोव सेलमासज्ज, निब्बिज्जापेम गोतमं’’.

४५१. तस्स सोकपरेतस्स, वीणा कच्छा अभस्सथ;

ततो सो दुम्मनो यक्खो, तत्थेवन्तरधायथाति.

पधानसुत्तं दुतियं निट्ठितं.