७. ब्राह्मणधम्मिकसुत्तं
एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. अथ खो सम्बहुला कोसलका ब्राह्मणमहासाला जिण्णा वुड्ढा महल्लका अद्धगता वयोअनुप्पत्ता येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा भगवता सद्धिं सम्मोदिंसु. सम्मोदनीयं कथं सारणीयं वीतिसारेत्वा एकमन्तं निसीदिंसु. एकमन्तं निसिन्ना खो ते ब्राह्मणमहासाला भगवन्तं एतदवोचुं – ‘‘सन्दिस्सन्ति नु खो, भो गोतम, एतरहि ब्राह्मणा पोराणानं ब्राह्मणानं ब्राह्मणधम्मे’’ति? ‘‘न खो, ब्राह्मणा, सन्दिस्सन्ति एतरहि ब्राह्मणा पोराणानं ब्राह्मणानं ब्राह्मणधम्मे’’ति. ‘‘साधु नो भवं गोतमो पोराणानं ब्राह्मणानं ब्राह्मणधम्मं भासतु, सचे भोतो गोतमस्स अगरू’’ति. ‘‘तेन हि, ब्राह्मणा, सुणाथ, साधुकं मनसि करोथ, भासिस्सामी’’ति. ‘‘एवं, भो’’ति खो ते ब्राह्मणमहासाला भगवतो पच्चस्सोसुं. भगवा एतदवोच –
२८६. ‘‘इसयो पुब्बका आसुं, सञ्ञतत्ता तपस्सिनो;
पञ्च कामगुणे हित्वा, अत्तदत्थमचारिसुं.
२८७. ‘‘न पसू ब्राह्मणानासुं, न हिरञ्ञं न धानियं;
सज्झायधनधञ्ञासुं, ब्रह्मं निधिमपालयुं.
२८८. ‘‘यं नेसं पकतं आसि, द्वारभत्तं उपट्ठितं;
सद्धापकतमेसानं, दातवे तदमञ्ञिसुं.
२८९. ‘‘नानारत्तेहि वत्थेहि, सयनेहावसथेहि च;
फीता जनपदा रट्ठा, ते नमस्सिंसु ब्राह्मणे.
२९०. ‘‘अवज्झा ब्राह्मणा आसुं, अजेय्या धम्मरक्खिता;
न ने कोचि निवारेसि, कुलद्वारेसु सब्बसो.
२९१. ‘‘अट्ठचत्तालीसं वस्सानि, (कोमार) ब्रह्मचरियं चरिंसु ते;
विज्जाचरणपरियेट्ठिं, अचरुं ब्राह्मणा पुरे.
२९२. ‘‘न ब्राह्मणा अञ्ञमगमुं, नपि भरियं किणिंसु ते;
सम्पियेनेव संवासं, सङ्गन्त्वा समरोचयुं.
२९३. ‘‘अञ्ञत्र तम्हा समया, उतुवेरमणिं पति;
अन्तरा मेथुनं धम्मं, नास्सु गच्छन्ति ब्राह्मणा.
२९४. ‘‘ब्रह्मचरियञ्च सीलञ्च, अज्जवं मद्दवं तपं;
सोरच्चं अविहिंसञ्च, खन्तिञ्चापि अवण्णयुं.
२९५. ‘‘यो नेसं परमो आसि, ब्रह्मा दळ्हपरक्कमो;
स वापि मेथुनं धम्मं, सुपिनन्तेपि नागमा.
२९६. ‘‘तस्स वत्तमनुसिक्खन्ता, इधेके विञ्ञुजातिका;
ब्रह्मचरियञ्च सीलञ्च, खन्तिञ्चापि अवण्णयुं.
२९७. ‘‘तण्डुलं सयनं वत्थं, सप्पितेलञ्च याचिय;
धम्मेन समोधानेत्वा, ततो यञ्ञमकप्पयुं.
२९८. ‘‘उपट्ठितस्मिं यञ्ञस्मिं, नास्सु गावो हनिंसु ते;
यथा माता पिता भाता, अञ्ञे वापि च ञातका;
गावो नो परमा मित्ता, यासु जायन्ति ओसधा.
२९९. ‘‘अन्नदा बलदा चेता, वण्णदा सुखदा तथा [सुखदा च ता (क.)];
एतमत्थवसं ञत्वा, नास्सु गावो हनिंसु ते.
३००. ‘‘सुखुमाला महाकाया, वण्णवन्तो यसस्सिनो;
ब्राह्मणा सेहि धम्मेहि, किच्चाकिच्चेसु उस्सुका;
याव लोके अवत्तिंसु, सुखमेधित्थयं पजा.
३०१. ‘‘तेसं आसि विपल्लासो, दिस्वान अणुतो अणुं;
राजिनो च वियाकारं, नारियो समलङ्कता.
३०२. ‘‘रथे चाजञ्ञसंयुत्ते, सुकते चित्तसिब्बने;
निवेसने निवेसे च, विभत्ते भागसो मिते.
३०३. ‘‘गोमण्डलपरिब्यूळ्हं, नारीवरगणायुतं;
उळारं मानुसं भोगं, अभिज्झायिंसु ब्राह्मणा.
३०४. ‘‘ते तत्थ मन्ते गन्थेत्वा, ओक्काकं तदुपागमुं;
पहूतधनधञ्ञोसि, यजस्सु बहु ते वित्तं;
यजस्सु बहु ते धनं.
३०५. ‘‘ततो च राजा सञ्ञत्तो, ब्राह्मणेहि रथेसभो;
अस्समेधं पुरिसमेधं, सम्मापासं वाजपेय्यं निरग्गळं;
एते यागे यजित्वान, ब्राह्मणानमदा धनं.
३०६. ‘‘गावो सयनञ्च वत्थञ्च, नारियो समलङ्कता;
रथे चाजञ्ञसंयुत्ते, सुकते चित्तसिब्बने.
३०७. ‘‘निवेसनानि रम्मानि, सुविभत्तानि भागसो;
नानाधञ्ञस्स पूरेत्वा, ब्राह्मणानमदा धनं.
३०८. ‘‘ते च तत्थ धनं लद्धा, सन्निधिं समरोचयुं;
तेसं इच्छावतिण्णानं, भिय्यो तण्हा पवड्ढथ;
ते तत्थ मन्ते गन्थेत्वा, ओक्काकं पुनमुपागमुं.
३०९. ‘‘यथा आपो च पथवी च, हिरञ्ञं धनधानियं;
एवं गावो मनुस्सानं, परिक्खारो सो हि पाणिनं;
यजस्सु बहु ते वित्तं, यजस्सु बहु ते धनं.
३१०. ‘‘ततो च राजा सञ्ञत्तो, ब्राह्मणेहि रथेसभो;
नेका सतसहस्सियो, गावो यञ्ञे अघातयि.
३११. ‘‘न पादा न विसाणेन, नास्सु हिंसन्ति केनचि;
गावो एळकसमाना, सोरता कुम्भदूहना;
ता विसाणे गहेत्वान, राजा सत्थेन घातयि.
३१२. ‘‘ततो देवा पितरो च [ततो च देवा पितरो (सी. स्या.)], इन्दो असुररक्खसा;
अधम्मो इति पक्कन्दुं, यं सत्थं निपती गवे.
३१३. ‘‘तयो रोगा पुरे आसुं, इच्छा अनसनं जरा;
पसूनञ्च समारम्भा, अट्ठानवुतिमागमुं.
३१४. ‘‘एसो अधम्मो दण्डानं, ओक्कन्तो पुराणो अहु;
अदूसिकायो हञ्ञन्ति, धम्मा धंसन्ति [धंसेन्ति (सी. पी.)] याजका.
३१५. ‘‘एवमेसो अणुधम्मो, पोराणो विञ्ञुगरहितो;
यत्थ एदिसकं पस्सति, याजकं गरहती [गरही (क.)] जनो.
३१६. ‘‘एवं धम्मे वियापन्ने, विभिन्ना सुद्दवेस्सिका;
पुथू विभिन्ना खत्तिया, पतिं भरियावमञ्ञथ.
३१७. ‘‘खत्तिया ब्रह्मबन्धू च, ये चञ्ञे गोत्तरक्खिता;
जातिवादं निरंकत्वा [निराकत्वा (?) यथा अनिराकतज्झानोति], कामानं वसमन्वगु’’न्ति.
एवं वुत्ते, ते ब्राह्मणमहासाला भगवन्तं एतदवोचुं – ‘‘अभिक्कन्तं, भो गोतम…पे. … उपासके नो भवं गोतमो धारेतु अज्जतग्गे पाणुपेते सरणं गते’’ति.
ब्राह्मणधम्मिकसुत्तं सत्तमं निट्ठितं.