१३. सम्मापरिब्बाजनीयसुत्तं
३६१. ‘‘पुच्छामि मुनिं पहूतपञ्ञं,
तिण्णं पारङ्गतं परिनिब्बुतं ठितत्तं;
निक्खम्म घरा पनुज्ज कामे, कथं भिक्खु
सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य’’.
३६२. ‘‘यस्स मङ्गला समूहता, (इति भगवा)
उप्पाता सुपिना च लक्खणा च;
सो मङ्गलदोसविप्पहीनो,
सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६३. ‘‘रागं विनयेथ मानुसेसु, दिब्बेसु कामेसु चापि भिक्खु;
अतिक्कम्म भवं समेच्च धम्मं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६४. ‘‘विपिट्ठिकत्वान पेसुणानि, कोधं कदरियं जहेय्य भिक्खु;
अनुरोधविरोधविप्पहीनो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६५. ‘‘हित्वान पियञ्च अप्पियञ्च, अनुपादाय अनिस्सितो कुहिञ्चि;
संयोजनियेहि विप्पमुत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६६. ‘‘न सो उपधीसु सारमेति, आदानेसु विनेय्य छन्दरागं;
सो अनिस्सितो अनञ्ञनेय्यो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६७. ‘‘वचसा मनसा च कम्मुना च, अविरुद्धो सम्मा विदित्वा धम्मं;
निब्बानपदाभिपत्थयानो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६८. ‘‘यो वन्दति मन्ति नुण्णमेय्य [नुन्नमेय्य (?)], अक्कुट्ठोपि न सन्धियेथ भिक्खु;
लद्धा परभोजनं न मज्जे, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३६९. ‘‘लोभञ्च भवञ्च विप्पहाय, विरतो छेदनबन्धना च [छेदनबन्धनतो (सी. स्या.)] भिक्खु;
सो तिण्णकथंकथो विसल्लो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७०. ‘‘सारुप्पं अत्तनो विदित्वा, नो च भिक्खु हिंसेय्य कञ्चि लोके;
यथा तथियं विदित्वा धम्मं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७१. ‘‘यस्सानुसया न सन्ति केचि, मूला च [मूला (सी. स्या.)] अकुसला समूहतासे;
सो निरासो [निरासयो (सी.), निराससो (स्या.)] अनासिसानो [अनासयानो (सी. पी.), अनाससानो (स्या.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७२. ‘‘आसवखीणो पहीनमानो, सब्बं रागपथं उपातिवत्तो;
दन्तो परिनिब्बुतो ठितत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७३. ‘‘सद्धो सुतवा नियामदस्सी, वग्गगतेसु न वग्गसारि धीरो;
लोभं दोसं विनेय्य पटिघं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७४. ‘‘संसुद्धजिनो विवट्टच्छदो, धम्मेसु वसी पारगू अनेजो;
सङ्खारनिरोधञाणकुसलो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७५. ‘‘अतीतेसु अनागतेसु चापि, कप्पातीतो अतिच्चसुद्धिपञ्ञो;
सब्बायतनेहि विप्पमुत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.
३७६. ‘‘अञ्ञाय पदं समेच्च धम्मं, विवटं दिस्वान पहानमासवानं;
सब्बुपधीनं परिक्खयानो [परिक्खया (पी.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य’’.
३७७. ‘‘अद्धा हि भगवा तथेव एतं, यो सो एवंविहारी दन्तो भिक्खु;
सब्बसंयोजनयोगवीतिवत्तो [सब्बसंयोजनिये च वीतिवत्तो (सी. स्या. पी.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्या’’ति.
सम्मापरिब्बाजनीयसुत्तं तेरसमं निट्ठितं.