१३. सम्मापरिब्बाजनीयसुत्तं

३६१. ‘‘पुच्छामि मुनिं पहूतपञ्ञं,

तिण्णं पारङ्गतं परिनिब्बुतं ठितत्तं;

निक्खम्म घरा पनुज्ज कामे, कथं भिक्खु

सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य’’.

३६२. ‘‘यस्स मङ्गला समूहता, (इति भगवा)

उप्पाता सुपिना च लक्खणा च;

सो मङ्गलदोसविप्पहीनो,

सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६३. ‘‘रागं विनयेथ मानुसेसु, दिब्बेसु कामेसु चापि भिक्खु;

अतिक्कम्म भवं समेच्च धम्मं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६४. ‘‘विपिट्ठिकत्वान पेसुणानि, कोधं कदरियं जहेय्य भिक्खु;

अनुरोधविरोधविप्पहीनो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६५. ‘‘हित्वान पियञ्च अप्पियञ्च, अनुपादाय अनिस्सितो कुहिञ्चि;

संयोजनियेहि विप्पमुत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६६. ‘‘न सो उपधीसु सारमेति, आदानेसु विनेय्य छन्दरागं;

सो अनिस्सितो अनञ्ञनेय्यो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६७. ‘‘वचसा मनसा च कम्मुना च, अविरुद्धो सम्मा विदित्वा धम्मं;

निब्बानपदाभिपत्थयानो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६८. ‘‘यो वन्दति मन्ति नुण्णमेय्य [नुन्नमेय्य (?)], अक्कुट्ठोपि न सन्धियेथ भिक्खु;

लद्धा परभोजनं न मज्जे, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३६९. ‘‘लोभञ्च भवञ्च विप्पहाय, विरतो छेदनबन्धना च [छेदनबन्धनतो (सी. स्या.)] भिक्खु;

सो तिण्णकथंकथो विसल्लो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७०. ‘‘सारुप्पं अत्तनो विदित्वा, नो च भिक्खु हिंसेय्य कञ्चि लोके;

यथा तथियं विदित्वा धम्मं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७१. ‘‘यस्सानुसया न सन्ति केचि, मूला च [मूला (सी. स्या.)] अकुसला समूहतासे;

सो निरासो [निरासयो (सी.), निराससो (स्या.)] अनासिसानो [अनासयानो (सी. पी.), अनाससानो (स्या.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७२. ‘‘आसवखीणो पहीनमानो, सब्बं रागपथं उपातिवत्तो;

दन्तो परिनिब्बुतो ठितत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७३. ‘‘सद्धो सुतवा नियामदस्सी, वग्गगतेसु न वग्गसारि धीरो;

लोभं दोसं विनेय्य पटिघं, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७४. ‘‘संसुद्धजिनो विवट्टच्छदो, धम्मेसु वसी पारगू अनेजो;

सङ्खारनिरोधञाणकुसलो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७५. ‘‘अतीतेसु अनागतेसु चापि, कप्पातीतो अतिच्चसुद्धिपञ्ञो;

सब्बायतनेहि विप्पमुत्तो, सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य.

३७६. ‘‘अञ्ञाय पदं समेच्च धम्मं, विवटं दिस्वान पहानमासवानं;

सब्बुपधीनं परिक्खयानो [परिक्खया (पी.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्य’’.

३७७. ‘‘अद्धा हि भगवा तथेव एतं, यो सो एवंविहारी दन्तो भिक्खु;

सब्बसंयोजनयोगवीतिवत्तो [सब्बसंयोजनिये च वीतिवत्तो (सी. स्या. पी.)], सम्मा सो लोके परिब्बजेय्या’’ति.

सम्मापरिब्बाजनीयसुत्तं तेरसमं निट्ठितं.