९. कूटविनिच्छयिकपेतवत्थु

४९९. ‘‘माली किरिटी कायूरी [केयूरी (सी.)], गत्ता ते चन्दनुस्सदा;

पसन्नमुखवण्णोसि, सूरियवण्णोव सोभसि.

५००. ‘‘अमानुसा पारिसज्जा, ये तेमे परिचारका;

दस कञ्ञासहस्सानि, या तेमा परिचारिका;

ता [का (क.)] कम्बुकायूरधरा, कञ्चनावेळभूसिता.

५०१. ‘‘महानुभावोसि तुवं, लोमहंसनरूपवा;

पिट्ठिमंसानि अत्तनो, सामं उक्कच्च [उक्कड्ढ (सी.)] खादसि.

५०२. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कुटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, पिट्ठिमंसानि अत्तनो;

सामं उक्कच्च खादसी’’ति.

५०३. ‘‘अत्तनोहं अनत्थाय, जीवलोके अचारिसं;

पेसुञ्ञमुसावादेन, निकतिवञ्चनाय च.

५०४. ‘‘तत्थाहं परिसं गन्त्वा, सच्चकाले उपट्ठिते;

अत्थं धम्मं निराकत्वा [निरंकत्वा (क.) नि + आ + कर + त्वा = निराकत्वा], अधम्ममनुवत्तिसं.

५०५. ‘‘एवं सो खादतत्तानं, यो होति पिट्ठिमंसिको;

यथाहं अज्ज खादामि, पिट्ठिमंसानि अत्तनो.

५०६. ‘‘तयिदं तया नारद सामं दिट्ठं, अनुकम्पका ये कुसला वदेय्युं;

मा पेसुणं मा च मुसा अभाणि, मा खोसि पिट्ठिमंसिको तुव’’न्ति.

कूटविनिच्छयिकपेतवत्थु नवमं.