८. दुतियमिगलुद्दकपेतवत्थु

४८८. ‘‘कूटागारे च पासादे, पल्लङ्के गोनकत्थते;

पञ्चङ्गिकेन तुरियेन, रमसि सुप्पवादिते.

४८९. ‘‘ततो रत्या विवसाने [व्यवसाने (सी.)], सूरियुग्गमनं पति;

अपविद्धो सुसानस्मिं, बहुदुक्खं निगच्छसि.

४९०. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, इदं दुक्खं निगच्छसि’’.

४९१. ‘‘अहं राजगहे रम्मे, रमणीये गिरिब्बजे;

मिगलुद्दो पुरे आसिं, लुद्दो चासिमसञ्ञतो.

४९२. ‘‘तस्स मे सहायो सुहदयो, सद्धो आसि उपासको;

तस्स कुलुपको भिक्खु, आसि गोतमसावको;

सोपि मं अनुकम्पन्तो, निवारेसि पुनप्पुनं.

४९३. ‘‘‘माकासि पापकं कम्मं, मा तात दुग्गतिं अगा;

सचे इच्छसि पेच्च सुखं, विरम पाणवधा असंयमा’.

४९४. ‘‘तस्साहं वचनं सुत्वा, सुखकामस्स हितानुकम्पिनो;

नाकासिं सकलानुसासनिं, चिरपापाभिरतो अबुद्धिमा.

४९५. ‘‘सो मं पुन भूरिसुमेधसो, अनुकम्पाय संयमे निवेसयि;

‘सचे दिवा हनसि पाणिनो, अथ ते रत्तिं भवतु संयमो’.

४९६. ‘‘स्वाहं दिवा हनित्वा पाणिनो, विरतो रत्तिमहोसि सञ्ञतो;

रत्ताहं परिचारेमि, दिवा खज्जामि दुग्गतो.

४९७. ‘‘तस्स कम्मस्स कुसलस्स, अनुभोमि रत्तिं अमानुसिं;

दिवा पटिहताव कुक्कुरा, उपधावन्ति समन्ता खादितुं.

४९८. ‘‘ये च ते सततानुयोगिनो, धुवं पयुत्ता [धुवयुत्ता (सी.)] सुगतस्स सासने;

मञ्ञामि ते अमतमेव केवलं, अधिगच्छन्ति पदं असङ्खत’’न्ति.

दुतियमिगलुद्दकपेतवत्थु अट्ठमं.