७. मिगलुद्दकपेतवत्थु

४७८. ‘‘नरनारिपुरक्खतो युवा, रजनीयेहि कामगुणेहि [कामेहि (क.)] सोभसि;

दिवसं अनुभोसि कारणं, किमकासि पुरिमाय जातिया’’ति.

४७९. ‘‘अहं राजगहे रम्मे, रमणीये गिरिब्बजे;

मिगलुद्दो पुरे आसिं, लोहितपाणि दारुणो.

४८०. ‘‘अविरोधकरेसु पाणिसु, पुथुसत्तेसु पदुट्ठमानसो;

विचरिं अतिदारुणो सदा [तदा (सी.)], परहिंसाय रतो असञ्ञतो.

४८१. ‘‘तस्स मे सहायो सुहदयो [सुहदो (सी.)], सद्धो आसि उपासको;

सोपि [सो हि (स्या.)] मं अनुकम्पन्तो, निवारेसि पुनप्पुनं.

४८२. ‘‘‘माकासि पापकं कम्मं, मा तात दुग्गतिं अगा;

सचे इच्छसि पेच्च सुखं, विरम पाणवधा असंयमा’.

४८३. ‘‘तस्साहं वचनं सुत्वा, सुखकामस्स हितानुकम्पिनो;

नाकासिं सकलानुसासनिं, चिरपापाभिरतो अबुद्धिमा.

४८४. ‘‘सो मं पुन भूरिसुमेधसो, अनुकम्पाय संयमे निवेसयि;

‘सचे दिवा हनसि पाणिनो, अथ ते रत्तिं भवतु संयमो’.

४८५. ‘‘स्वाहं दिवा हनित्वा पाणिनो, विरतो रत्तिमहोसि सञ्ञतो;

रत्ताहं परिचारेमि, दिवा खज्जामि दुग्गतो.

४८६. ‘‘तस्स कम्मस्स कुसलस्स, अनुभोमि रत्तिं अमानुसिं;

दिवा पटिहताव [पटिहता च (क.)] कुक्कुरा, उपधावन्ति समन्ता खादितुं.

४८७. ‘‘ये च ते सततानुयोगिनो, धुवं पयुत्ता सुगतस्स सासने;

मञ्ञामि ते अमतमेव केवलं, अधिगच्छन्ति पदं असङ्खत’’न्ति.

मिगलुद्दकपेतवत्थु सत्तमं.