६. सेरिणीपेतवत्थु

४६४. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, किसा धमनिसन्थता;

उप्फासुलिके किसिके, का नु त्वं इध तिट्ठसी’’ति.

४६५. ‘‘अहं भदन्ते पेतीम्हि, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’’ति.

४६६. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा कुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, पेतलोकं इतो गता’’ति.

४६७. ‘‘अनावटेसु तित्थेसु, विचिनिं अड्ढमासकं;

सन्तेसु देय्यधम्मेसु, दीपं नाकासिमत्तनो.

४६८. ‘‘नदिं उपेमि तसिता, रित्तका परिवत्तति;

छायं उपेमि उण्हेसु, आतपो परिवत्तति.

४६९. ‘‘अग्गिवण्णो च मे वातो, डहन्तो उपवायति;

एतञ्च भन्ते अरहामि, अञ्ञञ्च पापकं ततो.

४७०. ‘‘गन्त्वान हत्थिनिं पुरं, वज्जेसि मय्ह मातरं;

‘धीता च ते मया दिट्ठा, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’.

४७१. ‘‘अत्थि मे एत्थ निक्खित्तं, अनक्खातञ्च तं मया;

चत्तारिसतसहस्सानि, पल्लङ्कस्स च हेट्ठतो.

४७२. ‘‘ततो मे दानं ददतु, तस्सा च होतु जीविका;

दानं दत्वा च मे माता, दक्खिणं अनुदिच्छतु [अनुदिस्सतु (सी. पी.), अन्वादिस्सतु (स्या.)];

तदाहं सुखिता हेस्सं, सब्बकामसमिद्धिनी’’ति.

४७३. ‘‘साधू’’ति सो पटिस्सुत्वा, गन्त्वान हत्थिनिं पुरं;

अवोच तस्सा मातरं –

‘धीता च ते मया दिट्ठा, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’.

४७४. ‘‘सा मं तत्थ समादपेसि, ( ) [(गन्त्वान हत्थिनिं पुरं) (स्या. क.)] वज्जेसि मय्ह मातरं;

‘धीता च ते मया दिट्ठा, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’.

४७५. ‘‘अत्थि च मे एत्थ निक्खित्तं, अनक्खातञ्च तं मया;

चत्तारिसतसहस्सानि, पल्लङ्कस्स च हेट्ठतो.

४७६. ‘‘ततो मे दानं ददतु, तस्सा च होतु जीविका;

दानं दत्वा च मे माता, दक्खिणं अनुदिच्छतु ( ) [(ततो तुवं दानं देहि, तस्सा दक्खिणमादिसी) (क.)];

‘तदा सा सुखिता हेस्सं, सब्बकामसमिद्धिनी’’’ति.

४७७. ततो हि सा दानमदा, तस्सा दक्खिणमादिसी;

पेती च सुखिता आसि, तस्सा चासि सुजीविकाति.

सेरिणीपेतवत्थु छट्ठं.