२. सारिपुत्तत्थेरमातुपेतिवत्थु

११६. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, किसा धमनिसन्थता;

उप्फासुलिके किसिके, का नु त्वं इध तिट्ठसि’’.

११७. ‘‘अहं ते सकिया माता, पुब्बे अञ्ञासु जातीसु;

उपपन्ना पेत्तिविसयं, खुप्पिपाससमप्पिता.

११८. ‘‘छड्डितं खिपितं खेळं, सिङ्घाणिकं सिलेसुमं;

वसञ्च डय्हमानानं, विजातानञ्च लोहितं.

११९. ‘‘वणिकानञ्च यं घान-सीसच्छिन्नान लोहितं;

खुदापरेता भुञ्जामि, इत्थिपुरिसनिस्सितं.

१२०. ‘‘पुब्बलोहितं भक्खामि [पुब्बलोहितभक्खास्मि (सी.)], पसूनं मानुसान च;

अलेणा अनगारा च, नीलमञ्चपरायणा.

१२१. ‘‘देहि पुत्तक मे दानं, दत्वा अन्वादिसाहि मे;

अप्पेव नाम मुच्चेय्यं, पुब्बलोहितभोजना’’ति.

१२२. मातुया वचनं सुत्वा, उपतिस्सोनुकम्पको;

आमन्तयि मोग्गल्लानं, अनुरुद्धञ्च कप्पिनं.

१२३. चतस्सो कुटियो कत्वा, सङ्घे चातुद्दिसे अदा;

कुटियो अन्नपानञ्च, मातु दक्खिणमादिसी.

१२४. समनन्तरानुद्दिट्ठे, विपाको उदपज्जथ;

भोजनं पानीयं वत्थं, दक्खिणाय इदं फलं.

१२५. ततो सुद्धा सुचिवसना, कासिकुत्तमधारिनी;

विचित्तवत्थाभरणा, कोलितं उपसङ्कमि.

१२६. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

१२७. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.

१२८. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

१२९. ‘‘सारिपुत्तस्साहं माता, पुब्बे अञ्ञासु जातीसु;

उपपन्ना पेत्तिविसयं, खुप्पिपाससमप्पिता.

१३०. ‘‘छड्डितं खिपितं खेळं, सिङ्घाणिकं सिलेसुमं;

वसञ्च डय्हमानानं, विजातानञ्च लोहितं.

१३१. ‘‘वणिकानञ्च यं घान-सीसच्छिन्नान लोहितं;

खुदापरेता भुञ्जामि, इत्थिपुरिसनिस्सितं.

१३२. ‘‘पुब्बलोहितं भक्खिस्सं, पसूनं मानुसान च;

अलेणा अनगारा च, नीलमञ्चपरायणा.

१३३. ‘‘सारिपुत्तस्स दानेन, मोदामि अकुतोभया;

मुनिं कारुणिकं लोके, भन्ते वन्दितुमागता’’ति.

सारिपुत्तत्थेरस्स मातुपेतिवत्थु दुतियं.