२. सारिपुत्तत्थेरमातुपेतिवत्थु
११६. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, किसा धमनिसन्थता;
उप्फासुलिके किसिके, का नु त्वं इध तिट्ठसि’’.
११७. ‘‘अहं ते सकिया माता, पुब्बे अञ्ञासु जातीसु;
उपपन्ना पेत्तिविसयं, खुप्पिपाससमप्पिता.
११८. ‘‘छड्डितं खिपितं खेळं, सिङ्घाणिकं सिलेसुमं;
वसञ्च डय्हमानानं, विजातानञ्च लोहितं.
११९. ‘‘वणिकानञ्च यं घान-सीसच्छिन्नान लोहितं;
खुदापरेता भुञ्जामि, इत्थिपुरिसनिस्सितं.
१२०. ‘‘पुब्बलोहितं भक्खामि [पुब्बलोहितभक्खास्मि (सी.)], पसूनं मानुसान च;
अलेणा अनगारा च, नीलमञ्चपरायणा.
१२१. ‘‘देहि पुत्तक मे दानं, दत्वा अन्वादिसाहि मे;
अप्पेव नाम मुच्चेय्यं, पुब्बलोहितभोजना’’ति.
१२२. मातुया वचनं सुत्वा, उपतिस्सोनुकम्पको;
आमन्तयि मोग्गल्लानं, अनुरुद्धञ्च कप्पिनं.
१२३. चतस्सो कुटियो कत्वा, सङ्घे चातुद्दिसे अदा;
कुटियो अन्नपानञ्च, मातु दक्खिणमादिसी.
१२४. समनन्तरानुद्दिट्ठे, विपाको उदपज्जथ;
भोजनं पानीयं वत्थं, दक्खिणाय इदं फलं.
१२५. ततो सुद्धा सुचिवसना, कासिकुत्तमधारिनी;
विचित्तवत्थाभरणा, कोलितं उपसङ्कमि.
१२६. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;
ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.
१२७. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;
उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.
१२८. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;
केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.
१२९. ‘‘सारिपुत्तस्साहं माता, पुब्बे अञ्ञासु जातीसु;
उपपन्ना पेत्तिविसयं, खुप्पिपाससमप्पिता.
१३०. ‘‘छड्डितं खिपितं खेळं, सिङ्घाणिकं सिलेसुमं;
वसञ्च डय्हमानानं, विजातानञ्च लोहितं.
१३१. ‘‘वणिकानञ्च यं घान-सीसच्छिन्नान लोहितं;
खुदापरेता भुञ्जामि, इत्थिपुरिसनिस्सितं.
१३२. ‘‘पुब्बलोहितं भक्खिस्सं, पसूनं मानुसान च;
अलेणा अनगारा च, नीलमञ्चपरायणा.
१३३. ‘‘सारिपुत्तस्स दानेन, मोदामि अकुतोभया;
मुनिं कारुणिकं लोके, भन्ते वन्दितुमागता’’ति.
सारिपुत्तत्थेरस्स मातुपेतिवत्थु दुतियं.