१३. उब्बरिपेतवत्थु

३६८. अहु राजा ब्रह्मदत्तो, पञ्चालानं रथेसभो;

अहोरत्तानमच्चया, राजा कालमक्रुब्बथ [राजा कालङ्करी तदा (सी.)].

३६९. तस्स आळाहनं गन्त्वा, भरिया कन्दति उब्बरी [उप्परि (क.)];

ब्रह्मदत्तं अपस्सन्ती, ब्रह्मदत्ताति कन्दति.

३७०. इसि च तत्थ आगच्छि, सम्पन्नचरणो मुनि;

सो च तत्थ अपुच्छित्थ, ये तत्थ सुसमागता.

३७१. ‘‘कस्स इदं आळाहनं, नानागन्धसमेरितं;

कस्सायं कन्दति भरिया, इतो दूरगतं पतिं;

ब्रह्मदत्तं अपस्सन्ती, ‘ब्रह्मदत्ता’ति कन्दति’’.

३७२. ते च तत्थ वियाकंसु, ये तत्थ सुसमागता;

‘‘ब्रह्मदत्तस्स भदन्ते [भद्दन्ते (क.)], ब्रह्मदत्तस्स मारिस.

३७३. ‘‘तस्स इदं आळाहनं, नानागन्धसमेरितं;

तस्सायं कन्दति भरिया, इतो दूरगतं पतिं;

ब्रह्मदत्तं अपस्सन्ती, ‘ब्रह्मदत्ता’ति कन्दति’’.

३७४. ‘‘छळासीतिसहस्सानि, ब्रह्मदत्तस्सनामका;

इमस्मिं आळाहने दड्ढा, तेसं कमनुसोचसी’’ति.

३७५. ‘‘यो राजा चूळनीपुत्तो, पञ्चालानं रथेसभो;

तं भन्ते अनुसोचामि, भत्तारं सब्बकामद’’न्ति.

३७६. ‘‘सब्बे वाहेसुं राजानो, ब्रह्मदत्तस्सनामका;

सब्बेवचूळनीपुत्ता, पञ्चालानं रथेसभा.

३७७. ‘‘सब्बेसं अनुपुब्बेन, महेसित्तमकारयि;

कस्मा पुरिमके हित्वा, पच्छिमं अनुसोचसी’’ति.

३७८. ‘‘आतुमे इत्थिभूताय, दीघरत्ताय मारिस;

यस्सा मे इत्थिभूताय, संसारे बहुभाससी’’ति.

३७९. ‘‘अहु इत्थी अहु पुरिसो, पसुयोनिम्पि आगमा;

एवमेतं अतीतानं, परियन्तो न दिस्सती’’ति.

३८०. ‘‘आदित्तं वत मं सन्तं, घतसित्तंव पावकं;

वारिना विय ओसिञ्चं, सब्बं निब्बापये दरं.

३८१. ‘‘अब्बही वत मे सल्लं, सोकं हदयनिस्सितं;

यो मे सोकपरेताय, पतिसोकं अपानुदि.

३८२. ‘‘साहं अब्बूळ्हसल्लास्मि, सीतिभूतास्मि निब्बुता;

न सोचामि न रोदामि, तव सुत्वा महामुनी’’ति.

३८३. तस्स तं वचनं सुत्वा, समणस्स सुभासितं;

पत्तचीवरमादाय, पब्बजि अनगारियं.

३८४. सा च पब्बजिता सन्ता, अगारस्मा अनगारियं;

मेत्ताचित्तं अभावेसि, ब्रह्मलोकूपपत्तिया.

३८५. गामा गामं विचरन्ती, निगमे राजधानियो;

उरुवेला नाम सो गामो, यत्थ कालमक्रुब्बथ.

३८६. मेत्ताचित्तं आभावेत्वा, ब्रह्मलोकूपपत्तिया;

इत्थिचित्तं विराजेत्वा, ब्रह्मलोकूपगा अहूति.

उब्बरिपेतवत्थु तेरसमं.

उब्बरिवग्गो दुतियो निट्ठितो.