१२. कण्णमुण्डपेतिवत्थु

३४८. ‘‘सोण्णसोपानफलका, सोण्णवालुकसन्थता;

तत्थ सोगन्धिया वग्गू, सुचिगन्धा मनोरमा.

३४९. ‘‘नानारुक्खेहि सञ्छन्ना, नानागन्धसमेरिता;

नानापदुमसञ्छन्ना, पुण्डरीकसमोतता [समोहता (क.)].

३५०. ‘‘सुरभिं सम्पवायन्ति, मनुञ्ञा मालुतेरिता;

हंसकोञ्चाभिरुदा च, चक्कवक्काभिकूजिता.

३५१. ‘‘नानादिजगणाकिण्णा, नानासरगणायुता;

नानाफलधरा रुक्खा, नानापुप्फधरा वना.

३५२. ‘‘न मनुस्सेसु ईदिसं, नगरं यादिसं इदं;

पासादा बहुका तुय्हं, सोवण्णरूपियामया;

दद्दल्लमाना आभेन्ति [आभन्ति (क.)], समन्ता चतुरो दिसा.

३५३. ‘‘पञ्च दासिसता तुय्हं, या तेमा परिचारिका;

ता [का (क.)] कम्बुकायूरधरा [कम्बुकेयूरधरा (सी.)], कञ्चनावेळभूसिता.

३५४. ‘‘पल्लङ्का बहुका तुय्हं, सोवण्णरूपियामया;

कदलिमिगसञ्छन्ना [कादलिमिगसञ्छन्ना (सी.)], सज्जा गोनकसन्थता.

३५५. ‘‘यत्थ त्वं वासूपगता, सब्बकामसमिद्धिनी;

सम्पत्तायड्ढरत्ताय [… रत्तिया (क.)], ततो उट्ठाय गच्छसि.

३५६. ‘‘उय्यानभूमिं गन्त्वान, पोक्खरञ्ञा समन्ततो;

तस्सा तीरे तुवं ठासि, हरिते सद्दले सुभे.

३५७. ‘‘ततो ते कण्णमुण्डो सुनखो, अङ्गमङ्गानि खादति;

यदा च खायिता आसि, अट्ठिसङ्खलिका कता;

ओगाहसि पोक्खरणिं, होति कायो यथा पुरे.

३५८. ‘‘ततो त्वं अङ्गपच्चङ्गी [अङ्गपच्चङ्गा (क.)], सुचारु पियदस्सना;

वत्थेन पारुपित्वान, आयासि मम सन्तिकं.

३५९. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, कण्णमुण्डो सुनखो तवअङ्गमङ्गानि खादती’’ति.

३६०. ‘‘किमिलायं [किम्बिलायं (सी. स्या.)] गहपति, सद्धो आसि उपासको;

तस्साहं भरिया आसिं, दुस्सीला अतिचारिनी.

३६१. ‘‘सो मं अतिचरमानाय [एवमातिचरमानाय (स्या. पी.)], सामिको एतदब्रवि;

‘नेतं छन्नं [नेतं छन्नं न (सी.), नेतं छन्नं नेतं (क.)] पतिरूपं, यं त्वं अतिचरासि मं’.

३६२. ‘‘साहं घोरञ्च सपथं, मुसावादञ्च भासिसं;

‘नाहं तं अतिचरामि, कायेन उद चेतसा.

३६३. ‘‘‘सचाहं तं अतिचरामि, कायेन उद चेतसा;

कण्णमुण्डो यं सुनखो, अङ्गमङ्गानि खादतु’.

३६४. ‘‘तस्स कम्मस्स विपाकं, मुसावादस्स चूभयं;

सत्तेव वस्ससतानि, अनुभूतं यतो हि मे;

कण्णमुण्डो च सुनखो, अङ्गमङ्गानि खादति.

३६५. ‘‘त्वञ्च देव बहुकारो, अत्थाय मे इधागतो;

सुमुत्ताहं कण्णमुण्डस्स, असोका अकुतोभया.

३६६. ‘‘ताहं देव नमस्सामि, याचामि पञ्जलीकता;

भुञ्ज अमानुसे कामे, रम देव मया सहा’’ति.

३६७. ‘‘भुत्ता अमानुसा कामा, रमितोम्हि तया सह;

ताहं सुभगे याचामि, खिप्पं पटिनयाहि म’’न्ति.

कण्णमुण्डपेतिवत्थु द्वादसमं.