३. छत्तङ्गपञ्हो

३. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘छत्तस्स तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, छत्तं उपरि मुद्धनि चरति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन किलेसानं उपरि मुद्धनि चरेन भवितब्बं. इदं, महाराज, छत्तस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, छत्तं मुद्धनुपत्थम्भं होति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन योनिसो मनसिकारुपत्थम्भेन भवितब्बं. इदं, महाराज, छत्तस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, छत्तं वातातपमेघवुट्ठियो पटिहनति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन नानाविधदिट्ठिपुथुसमणब्राह्मणानं [महावात (क.)] मतवाततिविधग्गिसन्तापकिलेसवुट्ठियो पटिहन्तब्बा. इदं, महाराज, छत्तस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सारिपुत्तेन धम्मसेनापतिना –

‘‘‘यथापि छत्तं विपुलं, अच्छिद्दं थिरसंहितं;

वातातपं निवारेति, महती मेघवुट्ठियो.

‘‘‘तथेव बुद्धपुत्तोपि, सीलछत्तधरो सुचि;

किलेसवुट्ठिं वारेति, सन्तापतिविधग्गयो’’’ति.

छत्तङ्गपञ्हो ततियो.