४. खेत्तङ्गपञ्हो

४. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘खेत्तस्स तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, खेत्तं मातिकासम्पन्नं होति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सुचरितवत्तप्पटिवत्तमातिकासम्पन्नेन भवितब्बं. इदं, महाराज, खेत्तस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, खेत्तं मरियादासम्पन्नं होति, ताय च मरियादाय उदकं रक्खित्वा धञ्ञं परिपाचेति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सीलहिरिमरियादासम्पन्नेन भवितब्बं, ताय च सीलहिरिमरियादाय सामञ्ञं रक्खित्वा चत्तारि सामञ्ञफलानि गहेतब्बानि. इदं, महाराज, खेत्तस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, खेत्तं उट्ठानसम्पन्नं होति, कस्सकस्स हासजनकं अप्पम्पि बीजं वुत्तं बहु होति, बहु वुत्तं बहुतरं होति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन उट्ठानसम्पन्नेन विपुलफलदायिना भवितब्बं, दायकानं हासजनकेन भवितब्बं, यथा अप्पं दिन्नं बहु होति, बहु दिन्नं बहुतरं होति. इदं, महाराज, खेत्तस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन उपालिना विनयधरेन –

‘‘‘खेत्तूपमेन भवितब्बं, उट्ठानविपुलदायिना;

एस खेत्तवरो नाम, यो ददाति विपुलं फल’’’न्ति.

खेत्तङ्गपञ्हो चतुत्थो.