४. पवनङ्गपञ्हो

४. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘पवनस्स पञ्च अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि पञ्च अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, पवनं नाम असुचिजनं पटिच्छादेति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन परेसं अपरद्धं खलितं पटिच्छादेतब्बं न विवरितब्बं. इदं, महाराज, पवनस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, पवनं सुञ्ञं पचुरजनेहि, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन रागदोसमोहमानदिट्ठिजालेहि सब्बेहि च किलेसेहि सुञ्ञेन भवितब्बं. इदं, महाराज, पवनस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, पवनं विवित्तं जनसम्बाधरहितं, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन पापकेहि अकुसलेहि धम्मेहि अनरियेहि पविवित्तेन भवितब्बं. इदं, महाराज, पवनस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, पवनं सन्तं परिसुद्धं, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सन्तेन परिसुद्धेन भवितब्बं, निब्बुतेन पहीनमानेन पहीनमक्खेन भवितब्बं. इदं, महाराज, पवनस्स चतुत्थं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, पवनं अरियजनसंसेवितं, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन अरियजनसंसेवितेन भवितब्बं. इदं, महाराज, पवनस्स पञ्चमं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन संयुत्तनिकायवरे –

‘‘‘पविवित्तेहि अरियेहि, पहितत्तेहि झायिभि;

निच्चं आरद्धवीरियेहि, पण्डितेहि सहावसे’’’ति.

पवनङ्गपञ्हो चतुत्थो.