३. चित्तकधरकुम्मङ्गपञ्हो

३. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘चित्तकधरकुम्मस्स [चित्तकथलकुम्मस्स (सी. पी.)] एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, चित्तकधरकुम्मो उदकभया उदकं परिवज्जेत्वा विचरति, ताय च पन उदकं परिवज्जनाय आयुना न परिहायति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन पमादे भयदस्साविना भवितब्बं, अप्पमादे गुणविसेसदस्साविना. ताय च पन भयदस्साविताय न परिहायति सामञ्ञा, निब्बानस्स सन्तिके उपेति [ठपेति (क.)]. इदं, महाराज, चित्तकधरकुम्मस्स एकं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन धम्मपदे –

‘‘‘अप्पमादरतो भिक्खु, पमादे भयदस्सि वा;

अभब्बो परिहानाय, निब्बानस्सेव सन्तिके’’’ति.

चित्तकधरकुम्मङ्गपञ्हो चतुत्थो.