३. पेणाहिकङ्गपञ्हो
३. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘पेणाहिकाय द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, पेणाहिका सकपतिम्हि उसूयाय छापके न पोसयति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सकमने [सकमनो (क.)] किलेसे उप्पन्ने उसूयायितब्बं, सतिपट्ठानेन सम्मासंवरसुसिरे पक्खिपित्वा मनोद्वारे कायगतासति भावेतब्बा. इदं, महाराज, पेणाहिकाय पठमं अङ्गं गहेतब्बं.
‘‘पुन चपरं, महाराज, पेणाहिका पवने दिवसं गोचरं चरित्वा सायं पक्खिगणं उपेति अत्तनो गुत्तिया, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन एककेन पविवेकं सेवितब्बं संयोजनपरिमुत्तिया, तत्र रतिं अलभमानेन उपवादभयपरिरक्खणाय सङ्घं ओसरित्वा सङ्घरक्खितेन वसितब्बं. इदं, महाराज, पेणाहिकाय दुतियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, ब्रह्मुना सहम्पतिना भगवतो सन्तिके –
‘‘‘सेवेथ पन्तानि सेनासनानि, चरेय्य संयोजनविप्पमोक्खा;
सचे रतिं नाधिगच्छेय्य तत्थ, सङ्घे वसे रक्खितत्तो सतीमा’’’ति.
पेणाहिकङ्गपञ्हो ततियो.