६. जरसिङ्गालङ्गपञ्हो

६. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘जरसिङ्गालस्स द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, जरसिङ्गालो भोजनं पटिलभित्वा अजिगुच्छमानो यावदत्थं आहरयति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन भोजनं पटिलभित्वा अजिगुच्छमानेन सरीरयापनमत्तमेव परिभुञ्जितब्बं. इदं, महाराज, जरसिङ्गालस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन महाकस्सपेन –

‘‘‘सेनासनम्हा ओरुय्ह, गामं पिण्डाय पाविसिं;

भुञ्जन्तं पुरिसं कुट्ठिं, सक्कच्च नं उपट्ठहिं.

‘‘‘सो मे पक्केन हत्थेन, आलोपं उपनामयि;

आलोपं पक्खिपन्तस्स, अङ्गुलिपेत्थ छिज्जथ.

‘‘‘कुट्टमूलञ्च निस्साय, आलोपं तं अभुञ्जिसं;

भुञ्जमाने वा भुत्ते वा, जेगुच्छं मे न विज्जती’ति.

‘‘पुन चपरं, महाराज, जरसिङ्गालो भोजनं पटिलभित्वा न विचिनाति लूखं वा पणीतं वाति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन भोजनं पटिलभित्वा न विचिनितब्बं ‘लूखं वा पणीतं वा सम्पन्नं वा असम्पन्नं वा’ति, यथालद्धेन सन्तुस्सितब्बं. इदं, महाराज, जरसिङ्गालस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन उपसेनेन वङ्गन्तपुत्तेन –

‘‘‘लूखेनपि च सन्तुस्से, नाञ्ञं पत्थे रसं बहुं;

रसेसु अनुगिद्धस्स, झाने न रमते [रमती (सी. पी.)] मनो;

इतरीतरेन सन्तुट्ठो [सन्तुट्ठे (सी. पी.)], सामञ्ञं परिपूरती’’’ति.

जरसिङ्गालङ्गपञ्हो छट्ठो.