९. सक्कङ्गपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘सक्कस्स तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, सक्को एकन्तसुखसमप्पितो, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन एकन्तपविवेकसुखाभिरतेन भवितब्बं. इदं, महाराज, सक्कस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, सक्को देवे दिस्वा पग्गण्हाति, हासमभिजनेति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन कुसलेसु धम्मेसु अलीनमतन्दितं सन्तं मानसं पग्गहेतब्बं, हासमभिजनेतब्बं, उट्ठहितब्बं घटितब्बं वायमितब्बं. इदं, महाराज, सक्कस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, सक्कस्स अनभिरति नुप्पज्जति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सुञ्ञागारे अनभिरति न उप्पादेतब्बा. इदं, महाराज, सक्कस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सुभूतिना –

‘‘‘सासने ते महावीर, यतो पब्बजितो अहं;

नाभिजानामि उप्पन्नं, मानसं कामसंहित’’’न्ति.

सक्कङ्गपञ्हो नवमो.