८. नियामकङ्गपञ्हो

८. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘नियामकस्स तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, नियामको रत्तिन्दिवं सततं समितं अप्पमत्तो यत्तप्पयत्तो नावं सारेति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन चित्तं नियामयमानेन रत्तिन्दिवं सततं समितं अप्पमत्तेन यत्तप्पयत्तेन योनिसो मनसिकारेन चित्तं नियामेतब्बं. इदं, महाराज, नियामकस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन धम्मपदे –

‘‘‘अप्पमादरता होथ, सचित्तमनुरक्खथ;

दुग्गा उद्धरथत्तानं, पङ्के सन्नोव [सत्तोव (सी. पी.)] कुञ्जरो’ति.

‘‘पुन चपरं, महाराज, नियामकस्स यं किञ्चि महासमुद्दे कल्याणं वा पापकं वा, सब्बं तं विदितं होति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन कुसलाकुसलं सावज्जानवज्जं हीनप्पणीतं कण्हसुक्कसप्पटिभागं विजानितब्बं. इदं, महाराज, नियामकस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, नियामको यन्ते मुद्दिकं देति ‘मा कोचि यन्तं आमसित्था’ति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन चित्ते संवरमुद्दिका दातब्बा ‘मा किञ्चि पापकं अकुसलवितक्कं वितक्केसी’ति, इदं, महाराज, नियामकस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन संयुत्तनिकायवरे ‘मा, भिक्खवे, पापके अकुसले वितक्के वितक्केय्याथ, सेय्यथीदं, कामवितक्कं ब्यापादवितक्कं विहिंसावितक्क’’’न्ति.

नियामकङ्गपञ्हो अट्ठमो.