९. कम्मकारङ्गपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘कम्मकारस्स एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, कम्मकारो एवं चिन्तयति ‘भतको अहं इमाय नावाय कम्मं करोमि, इमायाहं नावाय वाहसा भत्तवेतनं लभामि, न मे पमादो करणीयो, अप्पमादेन मे अयं नावा वाहेतब्बा’ति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन एवं चिन्तयितब्बं ‘इमं खो अहं चातुमहाभूतिकं कायं सम्मसन्तो सततं समितं अप्पमत्तो उपट्ठितस्सति सतो सम्पजानो समाहितो एकग्गचित्तो जातिजराब्याधिमरणसोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासेहि परिमुच्चिस्सामीति अप्पमादो मे करणीयो’ति, इदं, महाराज, कम्मकारस्स एकं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सारिपुत्तेन धम्मसेनापतिना –

‘‘‘कायं इमं सम्मसथ, परिजानाथ पुनप्पुनं;

काये सभावं दिस्वान, दुक्खस्सन्तं करिस्सथा’ति.

कम्मकारङ्गपञ्हो नवमो.