९. वायसङ्गपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘वायसस्स द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, वायसो आसङ्कितपरिसङ्कितो यत्तप्पयत्तो चरति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन आसङ्कितपरिसङ्कितेन यत्तपयत्तेन उपट्ठिताय सतिया संवुतेहि इन्द्रियेहि चरितब्बं. इदं, महाराज, वायसस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, वायसो यं किञ्चि भोजनं दिस्वा ञातीहि संविभजित्वा भुञ्जति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन ये ते लाभा धम्मिका धम्मलद्धा अन्तमसो पत्तपरियापन्नमत्तम्पि, तथारूपेहि लाभेहि पटिविभत्तभोगिना भवितब्बं सीलवन्तेहि सब्रह्मचारीहि. इदं, महाराज, वायसस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सारिपुत्तेन धम्मसेनापतिना –

‘‘‘सचे मे उपनामेन्ति, यथालद्धं तपस्सिनो;

सब्बे संविभजित्वान, ततो भुञ्जामि भोजन’’’न्ति.

वायसङ्गपञ्हो नवमो.