४. दीपिनियङ्गपञ्हो

४. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘दीपिनिया एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, दीपिनी सकिं येव गब्भं गण्हाति, न पुनप्पुनं पुरिसं उपेति? एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन आयतिं पटिसन्धिं उप्पत्तिं गब्भसेय्यं चुतिं भेदं खयं विनासं संसारभयं दुग्गतिं विसमं सम्पीळितं दिस्वा ‘पुनब्भवे नप्पटिसन्दहिस्सामी’ति योनिसो मनसिकारो करणीयो. इदं, महाराज, दीपिनिया एकं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन सुत्तनिपाते धनियगोपालकसुत्ते –

‘‘‘उसभोरिव छेत्व बन्धनानि, नागो पूतिलतंव दालयित्वा;

नाहं पुनुपेस्सं गब्भसेय्यं, अथ चे पत्थयसी पवस्स देवा’’’ति.

दीपिनियङ्गपञ्हो चतुत्थो.