१. गद्रभङ्गपञ्हो

१. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘गद्रभस्स एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, गद्रभो नाम सङ्कारकूटेपि चतुक्केपि सिङ्घाटकेपि गामद्वारेपि थुसरासिम्हिपि यत्थ कत्थचि सयति, न सयनबहुलो होति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन तिणसन्थारेपि पण्णसन्थारेपि कट्ठमञ्चकेपि छमायपि यत्थ कत्थचि चम्मखण्डं पत्थरित्वा यत्थ कत्थचि सयितब्बं, न सयनबहुलेन भवितब्बं. इदं, महाराज, गद्रभस्स एकं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन ‘कलिङ्गरूपधाना, भिक्खवे, एतरहि मम सावका विहरन्ति अप्पमत्ता आतापिनो पधानस्मि’न्ति. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सारिपुत्तेन धम्मसेनापतिनापि –

‘‘‘पल्लङ्केन निसिन्नस्स, जण्णुकेनाभिवस्सति;

अलं फासुविहाराय, पहितत्तस्स भिक्खुनो’’’ति.

गद्रभङ्गपञ्हो पठमो.