८. अनवसेससिक्खापदपञ्हो

८. ‘‘भन्ते नागसेन, ये ते अहेसुं तिकिच्छकानं पुब्बका आचरिया सेय्यथिदं, नारदो धम्मन्तरी [धन्वन्तरी (?)] अङ्गिरसो कपिलो कण्डरग्गि सामो अतुलो पुब्बकच्चायनो, सब्बेपेते आचरिया सकिं येव रोगुप्पत्तिञ्च निदानञ्च सभावञ्च समुट्ठानञ्च तिकिच्छञ्च किरियञ्च सिद्धासिद्धञ्च सब्बं तं [सन्तं (क.)] निरवसेसं जानित्वा ‘इमस्मिं काये एत्तका रोगा उप्पज्जिस्सन्ती’ति एकप्पहारेन कलापग्गाहं करित्वा सुत्तं बन्धिंसु, असब्बञ्ञुनो एते सब्बे, किस्स पन तथागतो सब्बञ्ञू समानो अनागतं किरियं बुद्धञाणेन जानित्वा ‘एत्तके नाम वत्थुस्मिं एत्तकं नाम सिक्खापदं पञ्ञपेतब्बं भविस्सती’ति परिच्छिन्दित्वा अनवसेसतो सिक्खापदं न पञ्ञपेसि, उप्पन्नुप्पन्ने वत्थुस्मिं अयसे पाकटे दोसे वित्थारिके पुथुगते उज्झायन्तेसु मनुस्सेसु तस्मिं तस्मिं काले सावकानं सिक्खापदं पञ्ञपेसी’’ति?

‘‘ञातमेतं, महाराज, तथागतस्स ‘इमस्मिं समये इमेसु मनुस्सेसु साधिकं दियड्ढसिक्खापदसतं पञ्ञपेतब्बं भविस्सती’ति, अपि च तथागतस्स एवं अहोसि ‘सचे खो अहं साधिकं दियड्ढसिक्खापदसतं एकप्पहारं पञ्ञपेस्सामि, महाजनो सन्तासमापज्जिस्सति ‘बहुकं इध रक्खितब्बं, दुक्करं वत भो समणस्स गोतमस्स सासने पब्बजितु’न्ति, पब्बजितुकामापि न पब्बजिस्सन्ति, वचनञ्च मे न सद्दहिस्सन्ति, असद्दहन्ता ते मनुस्सा अपायगामिनो भविस्सन्न-ति उप्पन्नुप्पन्ने वत्थुस्मिं धम्मदेसनाय विञ्ञापेत्वा पाकटे दोसे सिक्खापदं पञ्ञपेस्सामी’’’ति. ‘‘अच्छरियं, भन्ते नागसेन, बुद्धानं, अब्भुतं, भन्ते नागसेन, बुद्धानं, याव महन्तं तथागतस्स सब्बञ्ञुतञाणं, एवमेतं, भन्ते नागसेन, सुनिद्दिट्ठो एसो अत्थो तथागतेन, ‘बहुकं इध सिक्खितब्ब’न्ति सुत्वा सत्तानं सन्तासो उप्पज्जेय्य, एकोपि जिनसासने न पब्बजेय्य, एवमेतं तथा सम्पटिच्छामी’’ति.

अनवसेससिक्खापदपञ्हो अट्ठमो.