९. सूरियतपनपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, अयं सूरियो सब्बकालं कठिनं तपति, उदाहु किञ्चिकालं मन्दं तपती’’ति? ‘‘सब्बकालं, महाराज, सूरियो कठिनं तपति, न किञ्चिकालं मन्दं तपती’’ति. ‘‘यदि, भन्ते नागसेन, सूरियो सब्बकालं कठिनं तपति, किस्स पन अप्पेकदा सूरियो कठिनं तपति, अप्पेकदा मन्दं तपती’’ति? ‘‘चत्तारोमे, महाराज, सूरियस्स रोगा, येसं अञ्ञतरेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपति. कतमे चत्तारो? अब्भं, महाराज, सूरियस्स रोगो, तेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपति. महिका, महाराज, सूरियस्स रोगो, तेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपति. मेघो, महाराज, सूरियस्स रोगो, तेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपति. राहु, महाराज, सूरियस्स रोगो, तेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपति. इमे खो, महाराज, चत्तारो सूरियस्स रोगा, येसं अञ्ञतरेन रोगेन पटिपीळितो सूरियो मन्दं तपती’’ति. ‘‘अच्छरियं, भन्ते नागसेन, अब्भुतं, भन्ते नागसेन, सूरियस्सपि ताव तेजोसम्पन्नस्स रोगो उप्पज्जिस्सति, किमङ्गं पन अञ्ञेसं सत्तानं, नत्थि, भन्ते, एसा विभत्ति अञ्ञस्स अञ्ञत्र तवादिसेन बुद्धिमता’’ति.

सूरियतपनपञ्हो नवमो.