४२६. दीपिजातकं (१०)

८८. खमनीयं यापनीयं, कच्चि मातुल ते सुखं;

सुखं ते अम्मा अवच, सुखकामाव [सुखकामा हि (सी. स्या. पी.)] ते मयं.

८९. नङ्गुट्ठं मे अवक्कम्म [अपक्कम्म (क.)], हेठयित्वान [पोथयित्वान (क.)] एळिके [एळकि (स्या.), एळिकि (पी.)];

साज्ज मातुलवादेन, मुञ्चितब्बा नु मञ्ञसि.

९०. पुरत्थामुखो निसिन्नोसि, अहं ते मुखमागता;

पच्छतो तुय्हं नङ्गुट्ठं, कथं ख्वाहं अवक्कमिं [अपक्कमिं (क.)].

९१. यावता चतुरो दीपा, ससमुद्दा सपब्बता;

तावता मय्हं नङ्गुट्ठं, कथं खो त्वं विवज्जयि.

९२. पुब्बेव मेतमक्खिंसु [मेतं अक्खंसु (सी. पी.)], माता पिता च भातरो;

दीघं दुट्ठस्स नङ्गुट्ठं, साम्हि वेहायसागता.

९३. तञ्च दिस्वान आयन्तिं, अन्तलिक्खस्मि एळिके;

मिगसङ्घो पलायित्थ, भक्खो मे नासितो तया.

९४. इच्चेवं विलपन्तिया, एळकिया रुहग्घसो;

गलकं अन्वावमद्दि, नत्थि दुट्ठे सुभासितं.

९५. नेव दुट्ठे नयो अत्थि, न धम्मो न सुभासितं;

निक्कमं दुट्ठे युञ्जेथ, सो च सब्भिं न रञ्जतीति.

दीपिजातकं दसमं.

अट्ठकनिपातं निट्ठितं.