४२५. अट्ठानजातकं (९)

७७. गङ्गा कुमुदिनी सन्ता, सङ्खवण्णा च कोकिला;

जम्बु तालफलं दज्जा, अथ नून तदा सिया.

७८. यदा कच्छपलोमानं, पावारो तिविधो सिया;

हेमन्तिकं पावुरणं [पापुरणं (सी. स्या. पी.)], अथ नून तदा सिया.

७९. यदा मकसपादानं [दाठानं (सी. पी.)], अट्टालो सुकतो सिया;

दळ्हो च अविकम्पी च [अप्पकम्पी च (सी. पी.)], अथ नून तदा सिया.

८०. यदा ससविसाणानं, निस्सेणी सुकता सिया;

सग्गस्सारोहणत्थाय, अथ नून तदा सिया.

८१. यदा निस्सेणिमारुय्ह, चन्दं खादेय्यु मूसिका;

राहुञ्च परिपातेय्युं [परिबाहेय्युं (स्या.)], अथ नून तदा सिया.

८२. यदा सुराघटं पित्वा, मक्खिका गणचारिणी;

अङ्गारे वासं कप्पेय्युं, अथ नून तदा सिया.

८३. यदा बिम्बोट्ठसम्पन्नो, गद्रभो सुमुखो सिया;

कुसलो नच्चगीतस्स, अथ नून तदा सिया.

८४. यदा काका उलूका च, मन्तयेय्युं रहोगता;

अञ्ञमञ्ञं पिहयेय्युं, अथ नून तदा सिया.

८५. यदा मुळाल [पुलस (सी. पी.), पुलास (स्या.)] पत्तानं, छत्तं थिरतरं सिया;

वस्सस्स पटिघाताय, अथ नून तदा सिया.

८६. यदा कुलको [कुलुङ्को (सी. पी.), कुलुको (स्या.)] सकुणो, पब्बतं गन्धमादनं;

तुण्डेनादाय गच्छेय्य, अथ नून तदा सिया.

८७. यदा सामुद्दिकं नावं, स-यन्तं स-वटाकरं [सपटाकारं (क.)];

चेटो आदाय गच्छेय्य, अथ नून तदा सियाति.

अट्ठानजातकं नवमं.