४२३. इन्द्रियजातकं (७)

६०. यो इन्द्रियानं कामेन, वसं नारद गच्छति;

सो परिच्चज्जुभो लोके, जीवन्तोव विसुस्सति [जीवन्तोपिविसुस्सति (स्या.), जीवन्तो वापि सुस्सति (क.)].

६१. सुखस्सानन्तरं दुक्खं, दुक्खस्सानन्तरं सुखं;

सोसि [सोपि (स्या. पी. क.)] पत्तो सुखा [सुख (स्या.), सुखं (क.)] दुक्खं, पाटिकङ्ख वरं सुखं.

६२. किच्छकाले किच्छसहो, यो किच्छं नातिवत्तति;

स किच्छन्तं सुखं धीरो, योगं समधिगच्छति.

६३. न हेव कामान कामा, नानत्था नात्थकारणा;

न कतञ्च निरङ्कत्वा, धम्मा चवितुमरहसि.

६४. दक्खं गहपती [गहपतं (सी. स्या. पी.), गहवतं (?)] साधु, संविभज्जञ्च भोजनं;

अहासो अत्थलाभेसु, अत्थब्यापत्ति अब्यथो.

६५. एत्तावतेतं पण्डिच्चं, अपि सो [असितो (सी. स्या. पी.)] दविलो [देवलो (सी. पी.)] ब्रवि;

न यितो किञ्चि पापियो, यो इन्द्रियानं वसं वजे.

६६. अमित्तानंव हत्थत्थं, सिवि पप्पोति मामिव;

कम्मं विज्जञ्च दक्खेय्यं, विवाहं सीलमद्दवं;

एते च यसे हापेत्वा, निब्बत्तो सेहि कम्मेहि.

६७. सोहं सहस्सजीनोव अबन्धु अपरायणो;

अरियधम्मा अपक्कन्तो, यथा पेतो तथेवहं.

६८. सुखकामे दुक्खापेत्वा, आपन्नोस्मि पदं इमं;

सो सुखं नाधिगच्छामि, ठितो [चितो (पी. सी. अट्ठ.)] भाणुमतामिवाति.

इन्द्रियजातकं सत्तमं.