४२२. चेतियजातकं (६)

४५. धम्मो हवे हतो हन्ति, नाहतो हन्ति किञ्चनं [कञ्चिनं (पी.)];

तस्मा हि धम्मं न हने, मा त्वं [तं (स्या. पी.)] धम्मो हतो हनि.

४६. अलिकं भासमानस्स, अपक्कमन्ति देवता;

पूतिकञ्च मुखं वाति, सकट्ठाना च धंसति;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

४७. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भूमियं तिट्ठ चेतिय.

४८. अकाले वस्सती तस्स, काले तस्स न वस्सति;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

४९. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भूमिं पविस चेतिय.

५०. जिव्हा तस्स द्विधा होति, उरगस्सेव दिसम्पति;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

५१. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भिय्यो पविस चेतिय.

५२. जिव्हा तस्स न भवति, मच्छस्सेव दिसम्पति;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

५३. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भिय्यो पविस चेतिय.

५४. थियोव तस्स जायन्ति [थियो तस्स पजायन्ति (क.)], न पुमा जायरे कुले;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

५५. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भिय्यो पविस चेतिय.

५६. पुत्ता तस्स न भवन्ति, पक्कमन्ति दिसोदिसं;

यो जानं पुच्छितो पञ्हं, अञ्ञथा नं वियाकरे.

५७. सचे हि सच्चं भणसि, होहि राज यथा पुरे;

मुसा चे भाससे राज, भिय्यो पविस चेतिय.

५८. स राजा इसिना सत्तो, अन्तलिक्खचरो पुरे;

पावेक्खि पथविं चेच्चो, हीनत्तो पत्व परियायं [अत्तपरियायं (सी. स्या.), पत्तपरियायं (क. सी. निय्य)].

५९. तस्मा हि छन्दागमनं, नप्पसंसन्ति पण्डिता;

अदुट्ठचित्तो भासेय्य, गिरं सच्चूपसंहितन्ति.

चेतियजातकं छट्ठं.