४२१. गङ्गमालजातकं (५)

३६. अङ्गारजाता पथवी, कुक्कुळानुगता मही;

अथ गायसि वत्तानि [वत्थानि (क.)], न तं तपति आतपो.

३७. उद्धं तपति आदिच्चो, अधो तपति वालुका;

अथ गायसि वत्तानि [वत्थानि (क.)], न तं तपति आतपो.

३८. न मं तपति आतपो, आतपा [आतप्पा (सी. स्या. पी.)] तपयन्ति मं;

अत्था हि विविधा राज, ते तपन्ति न आतपो.

३९. अद्दसं काम ते मूलं, सङ्कप्पा काम जायसि;

न तं सङ्कप्पयिस्सामि, एवं काम न हेहिसि.

४०. अप्पापि कामा न अलं, बहूहिपि न तप्पति;

अहहा बाललपना, परिवज्जेथ [पटिविज्झेथ (पी. सी. अट्ठ.)] जग्गतो.

४१. अप्पस्स कम्मस्स फलं ममेदं, उदयो अज्झागमा महत्तपत्तं;

सुलद्धलाभो वत माणवस्स, यो पब्बजी कामरागं पहाय.

४२. तपसा पजहन्ति पापकम्मं, तपसा न्हापितकुम्भकारभावं;

तपसा अभिभुय्य गङ्गमाल, नामेनालपसज्ज ब्रह्मदत्तं.

४३. सन्दिट्ठिकमेव ‘‘अम्म’’ पस्सथ, खन्तीसोरच्चस्स अयं [यो (स्या. पी. क.)] विपाको;

यो [सो (स्या. क.)] सब्बजनस्स वन्दितोहु, तं वन्दाम सराजिका समच्चा.

४४. मा किञ्चि अवचुत्थ गङ्गमालं, मुनिनं मोनपथेसु सिक्खमानं;

एसो हि अतरि अण्णवं, यं तरित्वा चरन्ति वीतसोकाति.

गङ्गमालजातकं पञ्चमं.