४२०. सुमङ्गलजातकं (४)
२७. भुसम्हि [भुसम्पि (क.), भुसं हि (सी. निय्य)] कुद्धोति अवेक्खियान, न ताव दण्डं पणयेय्य इस्सरो;
अट्ठानसो अप्पतिरूपमत्तनो, परस्स दुक्खानि भुसं उदीरये.
२८. यतो च जानेय्य पसादमत्तनो, अत्थं नियुञ्जेय्य परस्स दुक्कटं;
तदायमत्थोति सयं अवेक्खिय, अथस्स दण्डं सदिसं निवेसये.
२९. न चापि झापेति परं न अत्तनं, अमुच्छितो यो नयते नयानयं;
यो दण्डधारो भवतीध इस्सरो, स वण्णगुत्तो सिरिया न धंसति.
३०. ये खत्तिया से अनिसम्मकारिनो, पणेन्ति दण्डं सहसा पमुच्छिता;
अवण्णसंयुता [युत्ताव (क.)] जहन्ति जीवितं, इतो विमुत्तापि च यन्ति दुग्गतिं.
३१. धम्मे च ये अरियप्पवेदिते रता, अनुत्तरा ते वचसा मनसा कम्मुना च;
ते सन्तिसोरच्चसमाधिसण्ठिता, वजन्ति लोकं दुभयं तथाविधा.
३२. राजाहमस्मि नरपमदानमिस्सरो, सचेपि कुज्झामि ठपेमि अत्तनं;
निसेधयन्तो जनतं तथाविधं, पणेमि दण्डं अनुकम्प योनिसो.
३३. सिरी च लक्खी च तवेव खत्तिय, जनाधिप मा विजहि कुदाचनं;
अक्कोधनो निच्चपसन्नचित्तो, अनीघो तुवं वस्ससतानि पालय.
३४. गुणेहि एतेहि उपेत खत्तिय, ठितमरियवत्ती [वत्ति (सी.), वुत्ति (क.)] सुवचो अकोधनो;
सुखी अनुप्पीळ पसासमेदिनिं [अनुप्पीळं सहसमेदनिं (क.)], इतो विमुत्तोपि च याहि सुग्गतिं.
३५. एवं सुनीतेन [सुविनीतेन (पी.)] सुभासितेन, धम्मेन ञायेन उपायसो नयं;
निब्बापये सङ्खुभितं महाजनं, महाव मेघो सलिलेन मेदिनिन्ति [मेदनिन्ति (स्या. क.)].
सुमङ्गलजातकं चतुत्थं.