४१९. सुलसाजातकं (३)
१८. इदं सुवण्णकायूरं, मुत्ता वेळुरिया बहू;
सब्बं हरस्सु भद्दन्ते, मञ्च दासीति सावय.
१९. ओरोपयस्सु कल्याणि, मा बाळ्हं [बहुं (सी. स्या. पी.)] परिदेवसि;
न चाहं अभिजानामि, अहन्त्वा धनमाभतं.
२०. यतो सरामि अत्तानं, यतो पत्तास्मि विञ्ञुतं;
न चाहं अभिजानामि, अञ्ञं पियतरं तया.
२१. एहि तं उपगूहिस्सं [उपगुय्हिस्सं (क.)], करिस्सञ्च पदक्खिणं;
न हि दानि पुन अत्थि, मम तुय्हञ्च सङ्गमो.
२२. न हि सब्बेसु ठानेसु, पुरिसो होति पण्डितो;
इत्थीपि पण्डिता होति, तत्थ तत्थ विचक्खणा.
२३. न हि सब्बेसु ठानेसु, पुरिसो होति पण्डितो;
इत्थीपि पण्डिता होति, लहुं अत्थं विचिन्तिका [लहुमत्थविचिन्तिका (सी. पी.)].
२४. लहुञ्च वत खिप्पञ्च, निकट्ठे समचेतयि;
मिगं पुण्णायतेनेव [पुण्णायतनेव (स्या.)], सुलसा सत्तुकं वधि.
२५. योध उप्पतितं अत्थं, न खिप्पमनुबुज्झति;
सो हञ्ञति मन्दमति, चोरोव गिरिगब्भरे.
२६. यो च उप्पतितं अत्थं, खिप्पमेव निबोधति;
मुच्चते सत्तुसम्बाधा, सुलसा सत्तुकामिवाति.
सुलसाजातकं ततियं.