४०५. बकजातकं (७-१-१०)

६८. द्वासत्तति गोतम [भो गोतम (क.)] पुञ्ञकम्मा, वसवत्तिनो जातिजरं अतीता;

अयमन्तिमा वेदगू ब्रह्मपत्ति [ब्रह्मुपपत्ति (स्या. क.)], अस्माभिजप्पन्ति जना [पजा (क.)] अनेका.

६९. अप्पञ्हि एतं [अप्पञ्च हेतं (स्या.), अप्पंसि एतं (क.)] न हि दीघमायु, यं त्वं बक मञ्ञसि दीघमायुं;

सतं सहस्सानि [सहस्सानं (सी. पी. सं. नि. १.१७५), सहस्सान (स्या. कं.)] निरब्बुदानं, आयुं पजानामि तवाह ब्रह्मे.

७०. अनन्तदस्सी भगवाहमस्मि, जातिज्जरं सोकमुपातिवत्तो;

किं मे पुराणं वतसीलवत्तं [सीलवन्तं (पी. क.)], आचिक्ख मे तं यमहं विजञ्ञं.

७१. यं त्वं अपायेसि बहू मनुस्से, पिपासिते घम्मनि सम्परेते;

तं ते पुराणं वतसीलवत्तं, सुत्तप्पबुद्धोव अनुस्सरामि.

७२. यं एणिकूलस्मि जनं गहीतं, अमोचयी गय्हक निय्यमानं;

तं ते पुराणं वतसीलवत्तं, सुत्तप्पबुद्धोव अनुस्सरामि.

७३. गङ्गाय सोतस्मिं गहीतनावं, लुद्देन नागेन मनुस्सकप्पा;

अमोचयि त्वं बलसा पसय्ह, तं ते पुराणं वतसीलवत्तं;

सुत्तप्पबुद्धोव अनुस्सरामि.

७४. कप्पो च ते बद्धचरो [पत्थचरो (स्या.), पट्ठचरो (क.)] अहोसि, सम्बुद्धिमन्तं [सम्बुद्धिवन्तं (स्या. पी.), सम्बुद्धवन्तं (क.)] वतिनं [वतितं (स्या.), वतिदं (क.)] अमञ्ञं;

तं ते पुराणं वतसीलवत्तं, सुत्तप्पबुद्धोव अनुस्सरामि.

७५. अद्धा पजानासि ममेतमायुं, अञ्ञम्पि जानासि तथा हि बुद्धो;

तथा हि तायं [त्यायं (सं. नि. १.१७५)] जलितानुभावो, ओभासयं तिट्ठति ब्रह्मलोकन्ति.

बकजातकं दसमं.

कुक्कुवग्गो पठमो.

तस्सुद्दानं –

वरकण्णिक चापवरो सुतनो, अथ गिज्झ सरोहितमच्छवरो;

पुन पण्णक [दसण्णक (सी. स्या. पी.)] सेनक याचनको, अथ वेरि सब्रह्मबकेन दसाति.